اثر حاد و مزمن فعالیت رکاب زدن زیربیشینه همراه با محدودیت جریان خون برBDNF و TNFα سرمی مردان فعال | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 8، دوره 8، شماره 2، 1395، صفحه 247-262 اصل مقاله (232.86 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2016.59099 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید رحمتی* 1؛ حمید رجبی2؛ لطیفه کریمزاده3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 3کارشناسارشد زیستشناسی، دانشکدۀ علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| این مطالعه بهمنظور تعیین اثر حاد و مزمن فعالیت رکاب زدن زیربیشینه همراه با محدودیت جریان خون بر سطح سرمی BDNF، TNF-α و نسبت BDNF به TNF-αدر مردان فعال انجام گرفت. 24 نفر از دانشجویان تربیت بدنی دانشگاه خوارزمی داوطلب شرکت در پژوهش شدند و به سه گروه رکاب زدن همراه با انسداد عروق پا (8n=)، رکاب زدن بدون انسداد (8n=) و کنترل (8n=) تقسیم شدند. آزمودنیهای گروه تمرین با انسداد و تمرین بدون انسداد به مدت 3 هفته، هر هفته 3 جلسه و در مجموع 9 جلسه تمرین کردند. هر جلسۀ تمرین شامل 3 وهلۀ سهدقیقهای رکاب زدن با شدت50 درصد Wmax بود و بین هر وهله 45-30 ثانیه استراحت وجود داشت (میزان فشار روی ران در گروه انسداد،170-140 میلیمتر جیوه بود). برای تجزیهوتحلیل دادهها، از آزمونهای تحلیل واریانس یکسویه، t مستقل و t وابسته استفاده شد. نتایج نشان داد انسداد عروق پا هنگام فعالیت زیربیشینۀ رکاب زدن بر پاسخ سطوح BDNF(290/0 P=)، TNF-α(338/ 0P=) و نسبت BDNF به TNF-α(384/0 P=) در مقایسه با گروه بدون انسداد تفاوت معناداری ندارد. از طرفی بههنگام سازگاری، در سطوح BDNF(254/0 P=)، TNF-α(338/ 0P=) و نسبت BDNF به TNF-α(384/0 P=) بین گروههای انسداد، بدون انسداد و کنترل نیز تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتایج نشان داد که محدودیت جریان خون موضعی اثر مثبت یا منفی بر میزان BDNF، TNF-αو نسبت آنها ندارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین انسدادی؛ عامل رشد عصبی مشتق شده از مغز؛ عامل نکروز توموری آلفا؛ محدودیت جریان خون | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,570 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,180 |
||