مبانی رجوع بیمهگذار به بیمهگر اتکایی (با تأکید بر آرای دادگاههای آمریکا) | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| مقاله 2، دوره 46، شماره 2، 1395، صفحه 171-186 اصل مقاله (251.57 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2016.58404 | ||
| نویسندگان | ||
| محسن ایزانلو* 1؛ حسن پاک طینت2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| شرکتهای بیمه معمولاً بخشی از تعهدات خود را نزد شرکتهای دیگری بیمۀ اتکایی میکنند. در این حالت، پرسش این است که در صورت بروز خسارت، آیا بیمهگذار حق رجوع به بیمهگر اتکایی را دارد یا نه؟ پاسخ مرسوم به این پرسش، مسئولیت نداشتن بیمهگر اتکایی در برابر بیمهگذار است؛ اصل نسبی بودن قراردادها، مانع از رجوع بیمهگذار به بیمهگر اتکایی است. باوجوداین، دادگاهها در کشورهای مختلف، بهویژه ایالات متحدۀ امریکا، با استناد به مبانی گوناگون، رجوع بیمهگذار به بیمهگر اتکایی را بهرسمیت شناختهاند؛ بهویژه در فرض ورشکستگی بیمهگر واگذارنده. موضوع این مقاله بررسی مبانی این گونه رجوع است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصل نسبی بودن؛ انصاف؛ بیمهگذار؛ بیمهگر واگذارنده؛ بیمهگر اتکایی؛ بیمۀ غرامت؛ بیمۀ مسئولیت؛ دعوای مستقیم؛ لاضرر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,738 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,597 |
||