سیاستگذاری اداره مخازن مشترک نفتی و گازی: مطالعه موردی میادین مشترک ایران و عراق | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| مقاله 3، دوره 1، شماره 4، 1394، صفحه 41-60 اصل مقاله (631.18 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ppolicy.2016.58175 | ||
| نویسندگان | ||
| محسن شالباف1؛ عباس ملکی* 2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی سیستم های انرژی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات | ||
| 2دانشیار سیاستگذاری انرژی دانشگاه صنعتی شریف | ||
| چکیده | ||
| ایران میادین مشترک متعددی با کشورهای همسایه دارد. بهرهبرداری یکجانبه در حالی تاکنون سیاست رایج ایران در مدیریت میادین مشترک بوده است که در این مقاله نشان داده میشود تحت شرایطی همکاری در اداره میدان با دولت شریک منافع ملی را بیشتر تأمین میکند. این مطالعه با بررسی ابعاد مختلف فنی-اقتصادی، سیاسی و حقوقی موضوع، مدلی جهت اولویتبندی مبتنی بر هزینه و فایده الگوهای اداره میدان ازنظر تأمین منافع عمومی کشور ارائه داده است. این بررسیها درباره میادین مشترک بین ایران و عراق بهعنوان مطالعه موردی به کار گرفتهشدهاند. در نهایت نتیجه گرفتهشده که لازم است ایران گفتگوها با دولت عراق را برای رسیدن به یک الگوی همکاری آغاز کنرده و این پیشنهاد مطرح شده است که همکاریها از میادین کوچک و دستنخورده آغاز و به میادین بزرگ و درحالتوسعه و استفاده از الگوهای وسیعتر همکاری گسترش یابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیاستگذاری؛ میادین مشترک نفتی و گازی؛ تصمیمگیری؛ بهینه پارتو؛ ایران؛ عراق | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,380 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,709 |
||