هنر و معماری ایرانی در ابنیۀ اسلامی داغستان مطالعۀ موردی: بررسی شباهتهای هنری و معماری بومی مازندران با جنوب داغستان | ||
| پژوهش های ایران شناسی | ||
| مقاله 7، دوره 4، شماره 2، 1393، صفحه 103-122 اصل مقاله (888.94 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jis.2015.56687 | ||
| نویسندگان | ||
| سید مهدی موسوی کوهپر1؛ محمد رضا محمدی2؛ آناهیتا شاهرخی3 | ||
| 1دانشیار باستانشناسی دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2دانشیار زبان روسی دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 3دانشجوی دکتری باستانشناسی دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| استفاده از سبکهای یکسان هنری و معماری در بناها و آثار آیینی یکی از بارزترین و مشهودترین گونهها از روابط فرهنگی و تاریخی میان ملتهاست. یکی از نمونههای این پدیده شباهت هنر و معماری در ابنیۀ مذهبی مناطق شمالی ایران، بهخصوص مازندران، با مساجد جنوب داغستان در منطقۀ قفقاز شمالی است، که با توجه به استیلای سیاسی و اجتماعی ایران تاریخی از دورۀ ساسانی تا پیش از حکومت تزارها، تحت تأثیر فرهنگ و هنر ایرانی بوده و در جغرافیای جهان ایرانی قرار دارد. جنوب این سرزمین، که از راه آبی دریایی از استانهای شمالی ایران آنچنان دور نیست، و شمال ایران به لحاظ هنری و فرهنگی مشترکات زیادی با یکدیگر دارد. در استان مازندران معماری ویژهای در برخی بناها از قبیل تکایا، حسینیهها و سقانفارها دیده میشود که شباهت زیادی به بناهای مذهبی موجود شامل مساجد و تکایا در جنوب داغستان دارد که بین قرون 17 تا 19 میلادی ساخته شدهاند. بیشتر شباهتها در استفاده از کندهکاریهای چوبی، حکاکی و نقاشی در تزئینات داخلی بنا، بر روی ستون، سرستون، بدنه و سقف و یکسانی شکل پلان است که از دوران صفوی ابتدا در مازندران و سپس در داغستان شکل گرفته است. این نوع سبک را امروزه در داغستان همچنان پرسیسکی یا ایرانی مینامند. این شباهت هنری نشانگر ارتباط هنرمندان و فرهیختگان ایرانی و داغستانی با یکدیگر و نقش ایرانیان در توسعۀ فرهنگی و مذهبی داغستان است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| هنر ایرانی و اسلامی؛ معماری آیینی؛ روابط فرهنگی؛ ایران؛ قفقاز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,578 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,343 |
||