مدیریت تلفیقی (شیمیایی و مکانیکی) پیچک در تناوب آیش - چغندرقند | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| مقاله 4، دوره 17، شماره 3، 1394، صفحه 607-619 اصل مقاله (623.91 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2015.54373 | ||
| نویسندگان | ||
| فریبا میقانی* 1؛ محمدرضا کرمی نژاد2 | ||
| 1دانشیار بخش تحقیقات علفهای هرز، مؤسسة تحقیقات گیاهپزشکی کشور، تهران ّّّ-ایران | ||
| 2مربی بخش تحقیقات علفهای هرز، مؤسسة تحقیقات گیاهپزشکی کشور، تهران - ایران | ||
| چکیده | ||
| آزمایشی بهصورت کرتهای خردشدة نواری با دو عامل خاکورزی: شخم و بدون شخم و علفکش: گلیفوزیت 6 لیتر در هکتار، توفوردی + امسیپیآ 2 لیتر در هکتار، گلیفوزیت + توفوردی (6 + 2 لیتر در هکتار)، گلیفوزیت 3 لیتر در هکتار و تکرار بعد از رشد پیچک، توفوردی + امسیپیآ 1 لیتر در هکتار و تکرار بعد از رشد پیچک، گلیفوزیت + توفوردی (3 + 1 لیتر در هکتار) و تکرار بعد از رشد پیچک و شاهد بدون کنترل با سه تکرار، در مزرعة مؤسسة تحقیقات گیاهپزشکی کشور در مشکیندشت کرج انجام گرفت. تراکم اندام هوایی پیچک 15، 30 و 45 روز پس از هر سمپاشی و وزن خشک آن 45 روز پس از آخرین سمپاشی، تعیین شد. بهار سال دوم، چغندرقند کشت شد و اثر علفکشها بر عملکرد چغندرقند ارزیابی شد. بهترین تیمار برای کاهش تراکم پیچک، گلیفوزیت + توفوردی (6 + 2 لیتر در هکتار) بود. تیمار اخیر و دوز تقسیطشدة آن، سبب بیشترین کاهش وزن خشک پیچک نیز شدند. تفاوت معناداری بین تیمارهای شخم و عدم شخم از نظر اثر بر تراکم و وزن خشک پیچک مشاهده نشد. وزن خشک پیچک با عدم خاکورزی کاهش بیشتر، و عملکرد چغندرقند با خاکورزی افزایش بیشتری نشان داد. در مجموع، بهترین تیمار برای کاهش تراکم و وزن خشک پیچک، ابتدا گلیفوزیت + توفوردی (6 + 2 لیتر در هکتار) و سپس دوز تقسیطشدة آن بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خاکورزی؛ دوز تقسیطی؛ علفکش؛ علف هرز چندساله؛ مدیریت شیمیایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,640 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,007 |
||