شناسایی گونههای غالب قارچریشههای آربوسکولار تعدادی از درختان جنگلی منطقۀ کیاسر | ||
| دانش گیاهپزشکی ایران | ||
| مقاله 17، دوره 45، شماره 2، 1393، صفحه 371-380 اصل مقاله (485.46 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijpps.2014.53513 | ||
| نویسندگان | ||
| امیر مدرسی چهاردهی* 1؛ لیلا موسوی2؛ طه بخت خواه ارده جانی3؛ یونس رضایی دانش4؛ داراه ابراهیم5 | ||
| 1دانشجوی سابق دکتری میکروبیولوژی، دانشکدۀ زیستشناسی، دانشگاه ساینز مالزی، جزیرۀ پنانگ، مالزی | ||
| 2دانشجوی دکتری صنایع غذایی، دانشکدۀ تکنولوژی صنعتی، دانشگاه ساینز مالزی، جزیرۀ پنانگ، مالزی | ||
| 3دانشجوی سابق کارشناسیارشد گیاهپزشکی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، ایران | ||
| 4دکتری گیاهپزشکی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ایران | ||
| 5استادیار دانشکدۀ زیستشناسی، دانشگاه ساینز مالزی، جزیرۀ پنانگ، مالزی | ||
| چکیده | ||
| همزیستی قارچریشههای آربوسکولار وزیکولار سبب بهبود رشد و نمو گیاهان بهوسیلۀ افزایش میزان جذب عناصر و همچنین بهبود رابطۀ آبی گیاهان و حفاظت از آنان در برابر بیمارگرها میگردد. نمونهبرداری در بهار 1390 از منطقۀ جنگلی کیاسر در بخش شمالی شهرستان دامغان استان سمنان که دارای تنوع گونههای گیاهی فراوان است صورت گرفت. تعداد 56 نمونه خاک مرکب از این منطقه جمعآوری گردید. بر این اساس، 14 گونۀ گیاهی از درختان این منطقه بررسی شدند و همچنین درصد فراوانی نسبی، درصد تراکم قارچ-ریشه، درصد فراوانی قارچ-ریشه، غنای گونهای و شاخص یکنواختی آنها محاسبه گردید. بیشترین میانگین جمعیت اسپوری مربوط به درخت سپیدار با میانگین 35/1382 اسپور در 300 گرم نمونه خاک تحت بررسی بود و پس از آن بهترتیب درختان توسکای قشلاقی با میانگین 69/1372، گوجهسبز (آلو) با میانگین 31/1354 و راش با میانگین 35/1338 قرار داشتند. بیشترین میزان فراوانی قارچ-ریشهای (%F) و میانگین تراکم قارچ-ریشهای (%M) مربوط به گوجهسبز بهترتیب 35/66 و 79/46 درصد بهدست آمد؛ درحالیکه نارون کمترین میزان فراوانی قارچ-ریشهای و میزان تراکم قارچ-ریشهای با میزان بهترتیب 69/37 و 63/58 درصد را نشان داد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شناسایی؛ قارچ-ریشه آربوسکولار؛ کیاسر؛ Glomus | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,177 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,629 |
||