بررسی آزمون قانون اوکان در اقتصاد ایران با تأکید ویژه بر ساختار جمعیتی | ||
| فصلنامه تحقیقات اقتصادی | ||
| مقاله 9، دوره 49، شماره 4، 1393، صفحه 927-959 اصل مقاله (392.76 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jte.2014.53192 | ||
| نویسندگان | ||
| یداله دادگر* 1؛ روح الله نظری2؛ فاطمه فهیمی فر3 | ||
| 1استاد اقتصاد، عضو هیئتعلمی دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 2دانشجوی دکتری علوم اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 3دانشجوی دکتری علوم اقتصادی، دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| از موضوعات محوری در اقتصادْ تغییر میزان جمعیت و پیوند آن با دیگر متغیرهاست. چنانچه افزایش جمعیت با تمهیدات اقتصادی لازم سازگار باشد، به بهبود رشد اقتصادی و توسعه میانجامد. برعکس، رشد جمعیت بدون توجه به سازگاری دیگر ساختارها میتواند مشکلآفرین باشد. این مطالعه، با توجه به قانون اوکان، از تلفیق روشهای سیستم دینامیک و اقتصادسنجی، الگویی را شبیهسازی کرده تا عوامل اثرگذار در رشد اقتصادی، قانون اوکان، رفاه اجتماعی، و میزان ازدواج و زاد و ولد را شناسایی نماید. دادهها مربوط به دورة ۱۳۵۳ ـ ۱۳۸۹ و پیشبینیها تا افق سال 1404 است. نتایج نشان میدهد که متغیّرهای سرمایة انسانی و نیروی کار در رشد اقتصادی اثری مثبت و معنیدار دارد. رشد اقتصادی با بیکاری رابطة معکوس دارد. میزان بیکاری و تورم در شاخص رفاه اجتماعی اثر منفی دارد. شاخص رفاه اجتماعی و نسبت زنان 15 تا 44 سال به جمعیت 15 تا 64 سال اثر مثبت و معنیداری در ازدواج دارد. اثر سرمایة انسانی در ازدواج منفی است. اثر تورم و درآمد ملی سرانه در زاد و ولد منفی است. بررسی عملکرد تولید ناخالص داخلی با اعمال چهار سناریوی جمعیتی نشان داد که میانگین درصد تغییرات تا سال 1404 بین 17/0- تا 38/0 است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بیکاری؛ جمعیت؛ رشد اقتصادی؛ رفاه اجتماعی؛ قانون اوکان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,584 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,377 |
||