ارتباط پوشش گیاهی با دما و آلبدوی سطحی در دورة گرم سال با استفاده از دادههای مودیس در شمال ایران | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| مقاله 2، دوره 46، شماره 4، 1393، صفحه 419-434 اصل مقاله (1.15 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2014.52994 | ||
| نویسندگان | ||
| حامد ادب* 1؛ ابولقاسم امیراحمدی2؛ آزاده عتباتی3 | ||
| 1استادیار گروه جغرافیای طبیعی، دانشکدة جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری | ||
| 2دانشیار گروه جغرافیای طبیعی، دانشکدة جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری | ||
| 3دانشجوی دکتری گروه بیولوژی دریا، دانشکدة علوم دریایی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر | ||
| چکیده | ||
| پوشش گیاهی عامل عمدة نقلوانتقال انرژی بین زیستکره و جو محسوب میشود که آثار متفاوتی بر عناصر هواشناختی مناطق پیرامون خود دارد. در این مطالعه ارتباط بین مقادیر شاخص گیاهی تفاضلی نرمالشده با دمای سطحی و آلبدوی سطحی در نواحی شمالی ایران با استفاده از روشهای آمار کلاسیک رگرسیون و زمین آماری کوکریجینگ بررسی شد. سه معیار آماری میانگین قدر مطلق خطا، انحراف جذر میانگین مربعات و متوسط درصد خطای مطلق نشاندهندة توانمندی به مراتب بهتر روش زمین آمار کوکریجینگ نسبت به رگرسیون کلاسیک در برآورد دمای سطحی و آلبدوی سطحی است. نتایج تحقیق در دورة مورد مطالعه نشان میدهد که دمای سطحی و آلبدوی سطحی تحت تأثیر مقادیر پوشش گیاهی است. سپس، از روابط بهدستآمده در تعیین میزان خشکی مناطق استفاده شد. نواحی ساحلی و جنگلی دامنههای شمالی البرز با بیشترین مقدار سبزینگی (85/0) از حداقل درجة حرارت (23 درجة سلسیوس) و آلبدوی سطحی (7 درصد) مشخص است. همچنین، نواحی جنوبی رشتهکوه البرز و قسمتی از مناطق ایران مرکزی با کمترین مقدار سبزینگی (09/0-) از حداکثر درجة حرارت به مقدار 45 درجة سلسیوس و بیشترین مقدار آلبدوی سطحی (38 درصد) مشخص است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آلبدوی سطحی؛ پوشش گیاهی؛ دمای سطح زمین؛ رگرسیون؛ زمین آمار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,332 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,190 |
||