ارزیابی شدت بیابانزایی حوزة آبخیز درخت سنجد با استفاده از مدل IMDPA | ||
| نشریه علمی - پژوهشی مرتع و آبخیزداری | ||
| مقاله 2، دوره 67، شماره 3، 1393، صفحه 345-358 اصل مقاله (1.35 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrwm.2014.52824 | ||
| نویسندگان | ||
| الهام السادات ابریشم ابریشم* 1؛ سادات فیض نیا2 | ||
| 1دکتری بیابان زدایی، دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| 2استاد دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| در این تحقیق از روش ایرانی ارزیابی پتانسیل بیابانیزایی اراضی(IMDPA) برای ارزیابی پتانسیل بیابانزایی منطقة درخت سنجد استفاده شد. پس از بررسیها و ارزیابیهای اولیه، چهار معیار اقلیم، پوشش گیاهی، خاک، زمینشناسی و ژئومورفولوژی مهمترین معیارهای مؤثر در بیابانزایی این منطقه انتخاب شدند. با استفاده از روش فوق، امتیازات شاخصهای هر معیار تعیین شد و ارزش آن معیار با محاسبة میانگین هندسی امتیاز شاخصهای آن محاسبه گردید. سپس، با استفاده از GIS، نقشة شدت بیابانزایی منطقه تهیه شد. برای این منظور، لایههای رستری معیارهای مذکور رویهمگذاری و تلفیق شد و میانگین هندسی معیارها محاسبه گردید. در نهایت، با تجزیه و تحلیل نتایج بهدستآمده، به کمک مدل IMDPA نقشة شدت بیابانزایی منطقه بهدست آمد. نتایج حاصل از این ارزیابی نشان میدهد که کلاس شدت بیابانزایی در 37/0 درصد از منطقه کم، در 80 درصد از منطقه متوسط، و در 63/19 درصد از منطقه شدید است. معیار پوشش گیاهی، با ارزش عددی 05/3، بیشترین تأثیر و معیار زمینشناسی، با ارزش عددی 8/1، کمترین تأثیر را در بیابانزایی منطقه دارند. همچنین، معیارهای اقلیم و خاک بهترتیب، با ارزش عددی 04/2 و 21/2، شدت بیابانزایی متوسط را نشان میدهند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| درخت سنجد؛ شاخص؛ شدت بیابانزایی؛ مدل IMDPA؛ معیار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,967 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,428 |
||