چیستی و چرایی پرسش و پاسخ از دیدگاه مولوی | ||
| فلسفه و کلام اسلامی | ||
| مقاله 2، دوره 45، شماره 2، 1391، صفحه 23-46 اصل مقاله (347.9 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jitp.2013.29428 | ||
| نویسنده | ||
| لیلا پژوهنده | ||
| دانشگاه قم، استادیار | ||
| چکیده | ||
| مقال? حاضر با طرح جایگاه و نسبت سؤال و جواب با گفتوگو (دیالوگ) و حدود معنی شناختی آن آغاز میگردد و سرچشمههای اندیشه مولوی را در این خصوص باز مینمایاند. ادامه مقاله، پیشینه و جایگاه سؤال و جواب، دیالوگ و دیالکتیک را با نگاهی تطبیقی در حوزههای هستیشناختی و معرفتشناختی در نظر فیلسوفان یونان، اندیشمندان دنیای معاصر و دیدگاه خاص و جهاننگری مولوی به اختصار بیان میدارد و به نقد و بررسی سؤال و جواب به شیوه تحلیلی و با سه رویکرد متفاوت: 1. خاستگاه، ماهیّت و ضرورت سؤال و جواب 2. انگیزه سؤال و جواب 3. سنخیّت در سؤال و جواب به طرح موضوعات و یافتههای ذیل از دیدگاه مولوی میپردازد: برشمردن اندیشه به عنوان سرچشمه پرسش و پاسخ؛ اشاره به معانی، سطوح و ترازهای متفاوت در این حوزه؛ بررسی دلایل اعتراض و انکار مولوی بر عقل فلسفی با وجود تأکید بر ضرورت و سودمندی استدلال و چون و چراهای منطقی؛ نشان دادن راه گذر از تنگنای فلسفه؛ نقد گفتگوی راستین با توجّه به غایت، غرض و انگیزه پرسشگری و در نهایت، لزوم سنخیّت و نسبت در پرسش و پاسخ در مجموعه روابط و حوزههای مختلف. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اندیشه (عقل)؛ دیالکتیک؛ سؤال و جواب (پرسش و پاسخ)؛ گفتوگو (دیالوگ)؛ مولوی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,613 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,931 |
||