پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,124 |
| تعداد مقالات | 76,623 |
| تعداد مشاهده مقاله | 153,462,973 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 115,628,067 |
تحلیل مقایسهای فضائل و رذائل اخلاقی در منظومههای رستم و سهراب فردوسی و سهراب و رستم ماتیو آرنولد | ||
| پژوهش های ایران شناسی | ||
| دوره 15، شماره 3، آبان 1404، صفحه 1-24 اصل مقاله (1.17 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jis.2025.399999.1363 | ||
| نویسندگان | ||
| سید محمد میرنظامی1؛ حمیرا زمردی* 2؛ عبدالرضا سیف3 | ||
| 1دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران، | ||
| 2نویسنده مسئول، استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 3استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| ادبیات حماسی همواره بستری برای بازنمایی اندیشههای اخلاقی و فرهنگی بوده است. داستان رستم و سهراب در شاهنامه فردوسی و بازآفرینی آن در منظومه «سهراب و رستم» اثر متیو آرنولد، نمونهای برجسته از پیوند میان حماسه و اخلاق بهشمار میرود. این پژوهش با هدف تحلیل تطبیقی فضائل و رذائل اخلاقی در این دو اثر انجام شده است تا نشان دهد چگونه دو شاعر، با وجود تفاوتهای زمانی و فرهنگی، روایت خود را بر اساس نظامهای اخلاقی متفاوت سامان دادهاند. همچنین، پژوهش در پیِ پاسخ به این پرسش است که چگونه یک روایت مشترک میتواند در دو بستر فرهنگی، حامل پیامهای اخلاقی متفاوت باشد. روش تحقیق، توصیفی ـ تحلیلی است. بر این اساس، ابتدا با تکیه بر منابع فکری هر دو شاعر، جدول فضائل و رذائل اخلاقی استخراج شد و سپس بسامد و نحوه کاربرد آنها در دو منظومه بررسی گردید. یافتهها نشان میدهد که فردوسی با تأکید بر شجاعت، خانوادهدوستی، عزّت نفس و نیکوکاری، جهانی اخلاقی و آرمانی ترسیم کرده است که در آن خیر بر شر غلبه دارد. در مقابل، آرنولد بیشتر بر خانوادهدوستی، دوستی و محبت تمرکز دارد و در عین حال، رذائل اخلاقی چون غرور، بدخلقی و بدکرداری را نیز برجسته میسازد. همچنین روشن شد که رویکرد اخلاقی فردوسی و آرنولد به داستان رستم و سهراب، در پردازش بلاغی و ساختار روایی اثر، تأثیری اساسی داشته است. این دو نویسنده تلاش کردهاند تا روایت خود را بر اساس نظام اخلاقی ذهنی سامان دهند و بدینسان، دیدگاه آنان به مسئلهٔ اخلاق، نقش مهمی در تعیین ژانر و سبک روایت ایفا کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شاهنامه؛ فردوسی؛ متیو ارنولد؛ رستم و سهراب؛ حماسه؛ رذایل و فضایل اخلاقی | ||
| مراجع | ||
11-منابع– آقایانی چاوشی، لیلا، علامی، ذوالفقار. (۱۳۹۵). بررسی داستان رستم و سهراب با رویکرد اخلاق ارسطویی. ادبیات عرفانی و اسطورهشناختی، ۱۲ (زمستان)، ۱۱۹–۱۵۴.
– آرنولد، متیو. (۱۳۹۳). سهراب و رستم (بازسرایی رستم و سهراب). ترجمهی موسیپور، محمد. پایاننامهی کارشناسی ارشد، دانشگاه لرستان.
– ارسطو، لطفی، محمدحسن. (۱۳۹۸). اخلاق نیکوماخوس. تهران: طرح نو.
– جوادی، حسن. (۱۳۸۴). متیو آرنولد و ترجمهی سهراب و رستم. کتاب ماه ادبیات و فلسفه، خرداد، ۳۸–۴۵.
– حری، ابوالفضل. (۱۳۹۸). جایگاه اقتباس متیو آرنولد از داستان رستم و سهراب شاهنامه در نظامگان ادبی عصر ویکتوریا. نقد ادبی، ۴۷ (پاییز)، ۶۳–۸۷.
– حیدری، علی، کرمالهی، بهزاد، موسیپور، محمد. (۱۳۹۵). رستم و سهراب متیو آرنولد: پیوند میان شاهنامه و ایلیاد. ادبیات تطبیقی، ۸ (پاییز و زمستان)، ۶۷–۸۵.
– دوستخواه، جلیل. (۱۳۸۸). اوستا (چاپ سیزدهم). تهران: مروارید.
– رضوانی، سیده فاطمه. (۱۳۹۵). بررسی تطبیقی رستم و سهراب فردوسی با سهراب و رستم متیو آرنولد. پایاننامهی کارشناسی ارشد، دانشگاه قم.
– زرتشت، پورداود، ابراهیم. (۱۳۹۴). اوستا. تهران: نی.
– صفا، ذبیحالله. (۱۳۳۳). حماسهسرایی در ایران. تهران: پیروز.
– صفا، ذبیحالله. (۱۳۶۹). تاریخ ادبیات در ایران. تهران: فردوس.
– فردوسی، ابوالقاسم. (۱۳۶۶، ۱۳۷۵، ۱۳۸۴). شاهنامه (به تصحیح جلال خالقی مطلق و دیگران). نیویورک: Bibliotheca Persica.
– غلامی حنایی، منصوره. (۱۳۸۹). مقایسهی رستم و سهراب متیو آرنولد با رستم و سهراب شاهنامه. رشد آموزش زبان و ادب پارسی، ۱ (پاییز)، ۶۸–۷۳.
– کلینی، محمد بن یعقوب، غفاری، علیاکبر، آخوندی، محمد. (۱۴۰۷ ق). کافی (چاپ چهارم). تهران: دارالکتب الاسلامیه.
– لیثی واسطی، علی بن محمد، حسنی بیرجندی، حسین. (۱۳۷۶). غرر الحکم و درر الکلم. قم: دارالحدیث.
– مجلسی، محمدباقر. (۱۴۰۳). بحارالانوار (چاپ دوم). بیروت: دار احیاء تراث العربی.
– نبیلو، علیرضا. (۱۳۹۳). مقایسهی رستم و سهراب فردوسی و رستم و سهراب متیو آرنولد (از نظر ساختار روایی و داستانی). رشد آموزش زبان و ادب فارسی، ۱۰۹ (بهار)، ۱۸–۲۱.
– نامور مطلق، بهمن. (۱۴۰۰). بینامتنیت از ساختارگرایی تا پسامدرنیسم (چاپ دوم). تهران: سخن. – ناس، جان، حکمت، علیاصغر. (۱۴۰۰). تاریخ جامع ادیان. تهران: چلچله.
– عهد جدید. (۱۳۸۷). ترجمهی پیروز سیار. تهران: نی. – قرآن کریم.
Sohrab And Rostam (1893), Matthew Arnold, American Book Company.
Frame, E. Frances.(2007), “Shaping the Self: Critical Perspective and Community in Sohrab and Rustum.” Victorian Poetry 45.1 : 17–28.
Heidari, Ali, and Nozar Niazi.(2009), “Parallelizing Rustam and Sohrab with Achilles and Hector in Matthew Arnold’s Poem ‘Sohrab and Rustum.’” Review of European Studies 10.1 . DOI:10.5539/res.v10n1p7.
Kline, Daniel.(2003), “‘Unhackneyed Thoughts and Winged Words’: Arnold, Locke, and the Similes of Sohrab and Rustum.” Victorian Poetry 41.2 : 173–195.
Taher-Kermani, R. (2020), The Persian Presence in Victorian Poetry. Edinburgh University Press. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 961 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 95 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب