تحلیل جایگاه معیارهای اجتماعی در طرحهای جامع شهرهای تاریخی ایران | ||
| پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری | ||
| مقاله 4، دوره 12، شماره 4، زمستان 1403، صفحه 63-80 اصل مقاله (1022.7 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی - کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jurbangeo.2025.381764.1986 | ||
| نویسندگان | ||
| مجتبی شیرخدائی؛ محمد مهدی عزیزی* | ||
| گروه شهرسازی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| معیارهای اجتماعی جایگاه ویژهای در شکلگیری و کارایی بافتهای شهری دارند. از جمله این معیارها، میتوان ارزشهای فرهنگی، تعاملات اجتماعی، پویایی، حس تعلق، مشارکت اجتماعی و سرزندگی را نام برد. سؤال اصلی پژوهش حاضر این است که چه شاخصهایی برای ارزیابی جایگاه معیارهای اجتماعی در طرحهای جامع شهری باید مدنظر قرار گیرند و وضعیت این شاخصها در طرحهای جامع منتخب پژوهش چگونه است؟ بهمنظور انتخاب شهرهای نمونه پژوهش و با توجه به میزان آثار میراث جهانی ثبتشده، سه شهر تبریز، یزد و شیراز انتخاب شدند. بر اساس مبانی نظری، چهار معیار همبستگی و انسجام اجتماعی، مشارکت اجتماعی، کیفیت زندگی و برابری همراه با شاخصهای مرتبط با آنها شناسایی و تحلیل گردیدند. با استفاده از روش تحلیل محتوا، از شاخص آلفای کریپندورف استفاده شد. نتایج نشان میدهد که میانگین امتیاز کلیة شاخصها ۰.۸۸۶ از ۲ بوده که نشان از توجه بسیار پایین به معیارهای اجتماعی دارد. میانگین ضریب پایایی آلفای کریپندورف ۰.۸۷۶ و میانگین نمرة طرح جامع شهر تبریز ۱.۱۵۷، یزد ۰.۷۴۳ و شیراز ۰.۷۵۷ است. معیار کیفیت زندگی وضعیت مطلوبتری نسبت به دیگر معیارها داشته و معیار مشارکت اجتماعی با کسب کمترین امتیاز در نامطلوبترین وضعیت بوده است. وضعیت معیار برابری مطلوب نبوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توسعه اجتماعی؛ شهر تاریخی؛ طرح جامع؛ کاربری زمین؛ معیارهای اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 588 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 558 |
||