گذار از بازنمایی به استتیک در عکاسی بر مبنای آرای رانسیر | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای تجسمی | ||
| دوره 30، شماره 1، بهار 1404، صفحه 81-94 اصل مقاله (1.04 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfava.2024.381300.667347 | ||
| نویسندگان | ||
| خلیل پورخاتمی1؛ رامتین شهبازی* 2 | ||
| 1کارشناسیارشدعکاسی،گروهعکاسی،دانشکدههنر،دانشگاه بینالمللیسوره،تهران. | ||
| 2استادیار،گروهسینما،دانشکدههنر،دانشگاه بینالمللیسوره،تهران. | ||
| چکیده | ||
| همراهی با دستگاهی که تنها میتواند تصویر فنی تولید کند به زودی یکنواخت و خستهکننده خواهد شد و این همان جایی است که عکاس حرفهای به بازیکردن با دستگاه خود میپردازد، چیزیکه میتوان آنرا بازی عکاسانهای خواند که با نظریهی رژیمهای هنری رانسیر پیوندی بسیار نزدیک برقرار میکند. مرحلهی گذار از بازنمایی به استتیک در عکاسی، بهوسیلهی برهمزدن توزیع امرمحسوس امکانپذیر است، زیرا عکاسی زمانی توانایی حضورْ مابین هنرها را به دست میآورد که بتواند امرپیشپاافتاده را ازآنخود کند. این پژوهش که با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده، قصد دارد به نحوهی تملّک جایگاهها و بازپسگیری آن در اجتماع به واسطهی بازی بپردازد، بازیای که به امرسیاسی و قانون دستاندازی میکند تا بتواند به این سوال پاسخ دهد که چگونه بازیهای عکاسانه توانایی حضور در رژیم استتیکی را پیدا میکنند؟ نحوهی پاسخدهی به این سوال به واسطهی نظریات رانسیر در توزیع امرمحسوس و مفهوم بازی شکل گرفته که برای بررسی بهتر از نمونههای پژوهشی در عکاسی ایران استفاده گردیده است. نتایج حاصل در پژوهش را میتوان بدینصورت بیان کرد: در عکاسی، ازآنخودسازی امرپیشپاافتاده را میتوان برهم زدن نظم بازنمایانهی موجود خواند و مفاهیم بازی و توزیع امرمحسوس به یک چیز در دو ساحت مجزا اشاره دارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ژاک رانسیر؛ رژیم استتیکی؛ بازی عکاسانه؛ عکاسی؛ توزیع امرمحسوس؛ بازنمایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 773 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 708 |
||