بررسی تمثیلات «وحدت وجود» در رباعیات نجفی استرآبادی | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 10، دوره 14، شماره 1 - شماره پیاپی 33، شهریور 1403، صفحه 179-206 اصل مقاله (1.71 M) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2024.371850.2232 | ||
| نویسندگان | ||
| رضا زکی زاده1؛ رضا برزویی* 2؛ شراره الهامی2؛ جمال احمدی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری | ||
| 2عضو هیات علمی | ||
| چکیده | ||
| معنا و مفهوم وحدت وجود از دیرباز و قبل از ابن عربی مورد توجه شعر عرفانی بوده است هر چند که از اصطلاح خاص وحدت وجود استفاده نکردند. ابوسعیدکمال الدین نجفی استرآبادی متخلص به سحابی شاعر و عارف قرن دهم هجری و یکی از رباعی سرایان فلسفی است که با زبان تمثیل به بیان اندیشهی عرفانی – فلسفی وحدت وجود ابن عربی پرداخته است. تحقیق حاضر نتیجه بررسی 480 رباعی از بین 4000 رباعی سحابی استرآبادی است که مساله وحدت وجود در آنها به نوعی انعکاس یافته، که از این بین رباعی هایی که تمثیل های عرفانی مسئله وحدت وجود را با وضوح بیشتری بیان میکردند جدا و مورد تحلیل قرار گرفت و مشخص شد که سحابی برای ملموس نمودن اندیشه وحدت وجود از تمثیل های «ذره (نور) و خورشید»، «سایه»، «دریا»، «تصویر و آینه»، «خیال»، «احول»، «خواب»، «عدد»، «الف و حروف» و «رنگ و بی رنگی» بهره تمام برده است و مضامین عرفانی و اندیشهای خود را به بهترین شکل ممکن برای مخاطب به تصویر کشیده است. استرآبادی تمثیلهای دیگری را نیز برای بیان وحدت وجود به کار گرفته که به خاطر اینکه نمونههای شعری آنها در حد یکی دو رباعی بیشتر نبود از ذکر آنها خودداری شد. روش تحقیق به شکل کتابخانهای و تجزیه و تحلیل مجموعه رباعیات استرآبادی است و هدف از این پژوهش علاوه بر معرفی نجفی استرآبادی به عنوان یکی از بزرگترین رباعی سرایان ادب فارسی به جامعه، دسترسی به اندیشههای فلسفی وی با بررسی رباعیاتی است که از او به دست ما رسیده. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سحابی استرآبادی؛ تمثیل؛ عرفان؛ رباعی؛ وحدت وجود | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 695 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 513 |
||