روشهای آموزش علوم ریاضی و تأثیرپذیری آن از روشهای آموزش علوم دینی در تمدن اسلامی در سدههای سوم تا پنجم هجری | ||
| تاریخ علم | ||
| دوره 22، شماره 1 - شماره پیاپی 36، شهریور 1403، صفحه 47-67 اصل مقاله (905.85 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jihs.2024.381988.371802 | ||
| نویسندگان | ||
| طاهره شریف زاده1؛ احمد بادکوبه هزاوه* 2؛ عبدالله فرهی3؛ حنیف قلندری4 | ||
| 1گروه تاریخ اسلام، دانشگاه مذاهب اسلامی تهران | ||
| 2دانشیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3گروه تاریخ اسلام. دانشگاه مذاهب اسلامی. تهران | ||
| 4پژوهشکده تاریخ علم، دانشگاه تهران. تهران | ||
| چکیده | ||
| سخن گفتن از روشهای آموزشی در نظام تعلیم و تربیت در تمدن اسلامی بهویژه در علوم دقیقه و تجربی میتواند افقهایی تازه در تاریخ علم و فناوری بگشاید، بااینوجود بررسی روشهای آموزشی این علوم از موضوعاتی است که کمتر به آن پرداخته شده است. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی درصدد پاسخگویی به این پرسش است که روشهای آموزش علوم ریاضی تا چه میزان متأثر از نظام آموزشی مسلمانان در حوزههای علوم دینی بود؟ براساس یافتههای پژوهش، علوم ریاضی در آغاز از روشهای آموزش علوم دینی تأثیر پذیرفت؛ برخی از این روشها به فراخور ساختار این علوم با تغییراتی در ضوابط و شرایط مرسوم شدند و برخی دیگر از آنجاکه کارایی مناسب برای آموزش این علوم نداشتند، کنار گذاشته شدند. افزونبرآن دانشمندان مسلمان روشهایی را برای ارائه مفاهیم پیچیده و جهت کمک به دانشپژوهان در تجسم اصول و حل مسائل ریاضی بهکار گرفتند که پایهگذار توسعه ریاضیات در تمدن اسلامی شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تاریخ آموزش در اسلام؛ روشهای فرادهی؛ روش های فراگیری؛ علوم ریاضی؛ علوم دینی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 761 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 538 |
||