آیین های تدفین و سوگواری سغدیان بر اساس منابع مکتوب چینی | ||
| پژوهشهای علوم تاریخی | ||
| دوره 16، شماره 1 - شماره پیاپی 37، تابستان 1403، صفحه 155-180 اصل مقاله (1.21 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhss.2024.377672.473717 | ||
| نویسندگان | ||
| یوان چی ژائو1؛ کلثوم غضنفری* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری تاریخ ایران باستان دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار گروه تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| سغد از نظر جغرافیایی در فرارود و بین ایران و چین واقع شده بود. سغدیان به واسطه تجارت و بازرگانی در راههای موسوم به ابریشم به مرور زمان سکونتگاههایی پدید آوردند و از حدود اواخر قرن سوم ق.م. در چین نیز نفوذ کردند. این ارتباط و سکونت گروههایی از آنها در نواحی شمالی و غربی چین باعث توجه تاریخنگاریهای چینی نسبت به این مردم شده بهگونهای که در گزارشهای خود مطالبی را در مورد جنبههای مختلف حیات آنها از جمله فرهنگ و دین ذکر کردهاند. آیینهای تدفین و سوگواری سغدیان که خود تحت تأثیر باورهای دینی آنان قرار دارد از مسائلی است که در این منابع مورد توجه قرار گرفته و هدف این پژوهش راستی آزمایی گزارشهای این منابع از یکسو و چیستی این آیینها و چگونگی آنها از سوی دیگر ست. تاریخنگاریهای چینی مورد استفاده در این پژوهش متنوع و متعلق به بازۀ زمانی قرون چهارم تا یازدهم میلادی هستند و گزارشهای آنها در این مورد اغلب کوتاه است. بررسی و تحلیل دادههای این منابع نشان میدهد که مطالب آنها عموماً معتبر و آیینهای تدفین در بین سغدیان متنوع و با اندکی اغماض مطابق با سنتهای زردشتی است. رسوم سوگواری سغدیان نیز شباهت بسیار زیادی به دیگر اقوام ایرانی و سنتهای رایج در بین آنها دارد | ||
| کلیدواژهها | ||
| سغد؛ چین؛ سوگواری؛ تدفین؛ دین زردشتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 744 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 819 |
||