برنامهریزی و مدیریت منابع آب در حوضه آبریز دریاچه ارومیه با استفاده از رویکرد حسابداری آب | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| دوره 55، شماره 7، مهر 1403، صفحه 1217-1236 اصل مقاله (1.96 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2024.370616.669638 | ||
| نویسندگان | ||
| الهام امانی1؛ مجتبی شوریان* 2؛ حمید کاردان مقدم3 | ||
| 1دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 2دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، پردیس فنی و مهندسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 3موسسه تحقیقات آب، وزارت نیرو، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف از این مطالعه معرفی و بهکارگیری یک روش حسابداری آب به عنوان رویکردی مناسب جهت ارزیابی وضعیت حوضه و ارائه و بررسی راهکارهایی به منظور بهبود مدیریت منابع آب میباشد. روش حسابداری آب به کار رفته در این پژوهش چارچوب حسابداری آب بعلاوه (WA+) است که مبتنی بر پارامترهای بیلان منابع آب، تفکیک بین اجزای آب سبز و آب آبی میباشد. در تحقیق حاضر از چهار کاربرگ منابع پایه، تبخیر و تعرق، خدمات کشاورزی و برداشت آب استفاده شده است. نتایج ارزیابی این کاربرگها نشان داد، نشانگر کاربرگ اول که بیانکننده نسبت آب در دسترس به آب قابل بهرهبرداری است، 59/0 و نشانگر کاربرگ دوم که نشاندهنده میزان تبخیر و تعرق سودمند به کل آن است، 75/0 برآورد شدند. همچنین نشانگر کاربرگ سوم، که مقدار آب بهرهبرداری شده در زمینهای فاریاب را توصیف میکند برابر 87/0 و نشانگر کاربرگ چهارم که معرف نسبت آب برگشتی به کل آب برداشت شدهاست برابر 51/0 برای حوضه آبریز بدست آمدند. در ادامه، راهکارهای علاجبخشی به منظور استفاده بهینه از منابع آب تعریف شده و بر اساس سه معیار فنی، زیستمحیطی و اقتصادی-اجتماعی که با استفاده از مدل MEREC وزندهی شدهاند، توسط روش تصمیمگیری COPRAS اولویتبندی گردیدند. براین اساس نتایج نشان داد که استفاده از روش ترکیبیِ افزایش 2% بهبود راندمان کشاورزی و کاهش 10% سطح کشت محصولات زراعی بهجز گندم، بهترین راهکار علاجبخشی میباشد که سه معیار مذکور را تا حد قابل قبولی پوشش میدهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حسابداری آب؛ کاربرگ؛ نشانگر؛ مدل MEREC؛ مدل COPRAS | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 813 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 550 |
||