ارزیابی کیفر حبس ابد در پرتو مادة 3 کنوانسیون اروپایی حقوق بشر | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 54، شماره 3، پاییز 1403، صفحه 2055-2072 اصل مقاله (472.27 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2022.347366.3164 | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا جلالی* 1؛ محمد مظهری2؛ محمدحسن مالدار3 | ||
| 1استادیار گروه حقوق، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران. | ||
| 2دانشیار حقوق عمومی دانشکدۀ حقوق و علوم اجتماعی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| 3دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| دادگاه اروپایی حقوق بشر در آرای متعددی کیفر حبس ابد را با مادۀ 3 کنوانسیون اروپایی حقوق بشر دربارۀ شکنجه مقایسه کرده و با وجود برخورد محافظهکارانۀ ابتدایی خویش، به مرور زمان مصادیق مترقیای برای شناسایی کیفر مذکور ذیل اصل منع شکنجه عنوان کرده است. در این باره سؤال اساسی این است که رویکرد دادگاه مذکور در رویارویی با مجازات حبس ابد چیست؟ پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی به این نتیجه رسید که کشورهای عضو کنوانسیون باید بین کیفر مدنظر و جرم تحققیافته تناسب منطقی ایجاد کنند. افزون بر این، کرامت انسانی ایجاب میکند تا آزادیِ محکوم ابدی نهتنها بهطور نظری، بلکه در عمل هم فراهم شود. مسئلۀ دیگر خطرناک بودن مجرم است، که نمیتواند دلیل توجیهی برای ممانعت از آزادی مشروط محبوس ابدی تلقی شود. غیر از این، کشورهای عضو کنوانسیون نمیتوانند مجرمی را به کشوری دیگر که در آن استانداردهای لازم در زمینة حبس ابد و قاعدۀ منع شکنجه محقق نمیشود، استرداد کنند. هر نوع حبس ابدی که این مؤلفهها را رعایت نکند، از منظر دادرسان اروپایی مصداق برخورد تحقیرآمیز است و ذیل شکنجه تفسیر میشود. بدون شک چنین رویکردی تضمینکنندۀ حقوق بنیادین زندانیان ابدی محسوب میشود، اما از حیث ضعف در حفظ امنیت جوامع مورد انتقاد است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| برخورد تحقیرآمیز؛ برخورد غیرانسانی؛ حبس ابد؛ دادگاه اروپایی حقوق بشر؛ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 579 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 439 |
||