عرفان و زیباشناسی نگاهی به نظریۀ زیباشناسانۀ شفیعی کدکنی در تعریف عرفان | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 57، شماره 1، شهریور 1403، صفحه 113-131 اصل مقاله (590.06 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2024.374070.630514 | ||
| نویسنده | ||
| سعید رحیمیان* | ||
| استاد، گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| دیدگاه شفیعی کدکنی دربارۀ تعریف عرفان و تبیین ربط آن با زیباشناسی است. از دید او عرفان چیزی جز درک هنری از پایگاه زیباییشناسانه به دین نیست که در قالب تخیل و رمز و تمثیل ارائهشدهاست. این مقاله در بررسی و نقد مبنایی و بنایی این دیدگاه با ارجاع به مباحث پایهای همچون ماهیت دین و تجربه دینی و تجربه عرفانی و رابطۀ ذهن و زبان و امر واقع نگاشته شدهاست از دیدگاه ناقد، این نظریه مبتنی بر نگاهی کاملاً صورتگرایانه و ناظر به سبک است؛ نگاهی زبان محور که از منظر آن، جهان بیرون از زبان امری است فاقد معنا و کشف صوری عارفان نیز، خلق عوالم روحی جدید از طریق زبان. از منظر ناقد این دید فاقد تحلیلی درست از رابطۀ معرفت عرفانی و امر واقع و نیز معرفت عرفانی و زبان است، همچنان که واجد نقیصه تحویلگرایی و مبتلا به اشتباهاتی از جمله مغالطه کنه و وجه و در نهایت تهی کردن عرفان از مهمترین بعد آن یعنی معرفت است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عرفان؛ تجربۀ عرفانی؛ زبان؛ فرمالیسم؛ معناشناسی؛ زیباییشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 785 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 683 |
||