ملاحظات حقوقی زیستمحیطی در مدیریت صنعت بازیافت کشتیها | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 54، شماره 3، پاییز 1403، صفحه 1575-1601 اصل مقاله (638.07 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2023.348496.3175 | ||
| نویسندگان | ||
| جواد رنجبرزاده* 1؛ عسکر جلالیان2؛ خداداد خدادادی دشتکی3؛ احمد طاهری4 | ||
| 1دانش آموخته کارشناسی ارشد (حقوق بین الملل)، گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 3استادیار، گروه حقوق، دانشکدة حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 4مربی، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| آهن و آلیاژهای متعدد آن یکی از نیازهای ضروری بشر امروزی است که باید عرضه و تقاضای آن به شکل صحیحی مدیریت شود. اوراقسازی و بازیافت کشتی های به پایان عمر رسیده، یکی از منابع مهم تأمین فولاد برای سایر صنایع است که به دلیل مخاطرات انسانی و زیست محیطی در حین برچیدن این سازه بسیار بزرگ نیاز به شیوه های مدیریتی و حقوقی نوینی دارد. در این پژوهش سعی شده با در نظر گرفتن چالش های مدیریتی و محدودیت های قانونی، ضمن توجیه نیاز به بازیافت کشتیها با روش تحقیق کتابخانه ای، وضعیت صنایع فولادیسازی در کشورهای حوزه خلیجفارس را در نظر گرفته و با استفاده از آمار تولیدی صنایع فولادسازی، نیاز به بازیافت کشتی و ارزش افزوده اقتصادی آن تشریح شود. صنعت بازیافت کشتی آنگونه که در کشورهایی مانند بنگلادش، هند و پاکستان به انجام میرسد، خطرناک و آلاینده محیط زیست ساحلی و دریاست، ولی با توجه به وضعیت موجود و نیاز کشور به استقرار این صنعت، توسعه آن مشروط به ارائه استانداردهای زیست محیطی است. چنین امری با امعان نظر به روشی که در کشور حاشیه ای خلیج فارس و دریای عمان یعنی امارات متحده عربی در حال انجام است، با توجه به مشابهت اقلیمی با جنوب کشور ضروری به نظر میرسد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بازیافت؛ پرچم آخرین سفر؛ حقوق دریایی؛ کشتی؛ محیط زیست؛ مدیریت صنعتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 589 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 469 |
||