رویکرد دستورگرایانه به امکان ساختارمندی حقوق بینالملل | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 55، شماره 2 - شماره پیاپی 42، تابستان 1404، صفحه 1081-1102 اصل مقاله (746.46 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2024.211369.1297 | ||
| نویسنده | ||
| امیر مقامی* | ||
| استادیارگروه حقوق دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| نگاهی کلنگر به حقوق بینالملل کلاسیک، تصویری از مجموعه قواعد پراکندة توافقی را نشان میدهد که الزاماً بین قواعد مزبور، هماهنگی بهمثابة یک کل بههمپیوسته و یکپارچه مشاهده نمیشود و چنین مجموعهای نمیتواند از یک نظم دستوری، شامل سلسلهمراتب قواعد و تضمین حقوق بنیادین بهرهمند شود. با وجود این، حقوقدانان متأخر، حقوق بینالملل را نیز یک «سیستم» حقوقی توصیف کردهاند. تحقیق حاضر با روشی توصیفی بهدنبال راستیآزمایی این ادعاست و نشان میدهد که اولاً عینگرایی رایج در تمام اجزای حقوق بینالملل در کنار تکثر بازیگران متکثرالمنافع فعال و منفعل در جامعة بینالمللی، در ظاهر مانع پذیرش نظام ساختاری میشود؛ ثانیاً رویکردهای تازهتر، ناگزیر از پذیرش ارزشهای ذهنی است و در نتیجه، یک همگرایی مبتنی بر هدف در جامعة بینالمللی پدید آمده است. نتیجة این تز و آنتیتز آن است که حقوق بینالملل، همچنان در حال تکوین است و خوانش دستوری با استفاده از امکانات موجود، ساختارمندی آن را تقویت میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اهداف جامعة بینالمللی؛ تکثر منافع؛ ذهنیت؛ ساختار؛ عینیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,111 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,755 |
||