جایگاه غیاثالدین اصفهانی در سنت فارسی نگاری پزشکی | ||
| تاریخ علم | ||
| دوره 21، شماره 2 - شماره پیاپی 35، بهمن 1402، صفحه 115-129 اصل مقاله (933.56 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jihs.2024.371050.371775 | ||
| نویسنده | ||
| افسانه بنیادی* | ||
| گروه تاریخ علوم پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران | ||
| چکیده | ||
| کتاب مرآة الصحة یکی از متون طبی فارسی نوشته شده در قلمرو عثمانی است که غیاثالدین اصفهانی در سدۀ نهم قمری به رشتۀ تحریر در آورده است. وی پزشکی را نزد صدر الدین علی اصفهانی و شرف الدین حسن شیرازی در ایران و شرف الدین صابونچی اوغلی در آماسیه ترکیه فرا گرفت. غیاث الدین اصفهانی کتاب مرآة الصحة را به بایزید دوم تقدیم کرد. این کتاب در دو قسم طب نظری و عملی تنظیم شده است. نسخه به خط مؤلف در کتابخانه دانشکدۀ پزشکی دانشگاه تهران به شماره 293 محفوظ است. پژوهش حاضر به روش کتابخانهای و بررسی متون انجام شد. در این پژوهش با استفاده از مطالعه تطبیقی، متن و ساختار کتاب مرآة الصحة با منابع طبی دوره اسلامی پیش از قرن 9 ق مقایسه و مقابله گردید. این پژوهش نشان میدهد غیاث الدین اصفهانی در تألیف اثرش، علاوه بر تجربیات طبی خویش، از متون مختلف طبی همچون قانون فی الطب، ذخیره خوارزمشاهی، اختیارات بدیعی و تشریح الابدان بهره برده است. همچنین به نظر میرسد، برخی نقل قولهای غیاثالدین در مرآة الصحة از صاحب منهاج، صاحب جامع و ابن زهر به واسطه کتاب اختیارات بدیعی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اختیارات بدیعی؛ امپراتوری عثمانی؛ غیاث الدین اصفهانی؛ مرأة الصحه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 537 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 602 |
||