بررسی تطبیقی نهادهای تنظیمگر؛ مطالعه تطبیقی ساختار و صلاحیت سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی ایران با کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 10، شماره 1، 1403، صفحه 26-41 اصل مقاله (2.06 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2024.97818 | ||
| نویسندگان | ||
| بهناز احمدوند* 1؛ سید قاسم زمانی2 | ||
| 1استادیار حقوق، مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار حقوق، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| نهادهای تنظیم گر (رگولاتورها) در دنیای امروز، جایگاه و نقش حساس و تعیین کنندهای دارند؛ زیرا هم پل ارتباطی و هم تنظیمکننده نحوه روابط بین ارکان متفاوت از دولت و بخش غیردولتی گرفته تا ذینفعان در یک جامعه می باشند. گرچه ایجاد سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی به عنوان نهاد تنظیم گر در حوزه تنظیم مقررات فضای فرکانسی کشور، در سال 1382، به عنوان گامی بزرگ در تغییر نقش دولت از مالکیت و مدیریت مستقیم بنگاه به سیاستگذاری، هدایت و نظارت قلمداد میشود؛ لیکن سازمان در اجرای وظایف مصرح در اساسنامه تا رسیدن به وضعیت مطلوب و توسعهیافتگی نیازمند داشتن تشکیلات ساختاری منسجم و صلاحیت های شفاف مبتنی بر اهداف ایجاد آن میباشد. نوشتار حاضر تلاشی است تا با رویکردی تطبیقی به کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا به عنوان یکی از مهمترین نهادهای تنظیم گر در دنیا، ضرورت وجود چنین سازمان مقتدر، فراگیر و کارآمدی را آشکار و ساختار و صلاحیت مطلوب در این حوزه را ترسیم نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تنظیمگری؛ سیاستگذاری؛ سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی؛ اف.سی.سی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 753 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 601 |
||