رویکرد جدید به مخاطرات محیطی و توسعۀ پایدار در ایران | ||
| مدیریت مخاطرات محیطی | ||
| دوره 11، شماره 1، بهار 1403، صفحه 73-84 اصل مقاله (1.07 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhsci.2024.378814.830 | ||
| نویسنده | ||
| ابراهیم مقیمی* | ||
| استاد دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| ایران کشوری است که با روندی شتابان رو به توسعه است. الگوی توسعۀ ایران باید پایدار باشد. یعنی توسعۀ پایدار در ایران با در نظر گرفتن رویدادهای مخاطرهآمیز محیطی انجام گیرد. طی دو دهۀ گذشته متخصصان دانشگاهی و دانشجویان دربارۀ مخاطرات محیطی ایران از منظر محیط طبیعی، اجتماعی، رفتاری و تکنولوژیک تحقیقاتی را انجام دادهاند. براساس یافتههای این تحقیقات مخاطرات در ایران همچنان وجود دارد. از طرفی توانایی حکومت در جبران خسارت خیلی کم است. برای کاهش خسارت، اقدامات اساسی انجام نمیگیرد. از طرف دیگر تفکر مبتنی بر مخاطرات بر الگوی توسعه غالب نیست. نگرش به رویدادهای طبیعت ضعیف است. بر این اساس به مردم، نیروهای حکومت و نیروهای فعال خصوصی پیشنهاد شد تا مسئولیت ناشی از مخاطرات محیطی را بپذیرند، خسارت مخاطرات آینده را طراحی کنند، کاهش خسارت ناشی از رویدادهای مخاطره امیز را به توسعۀ پایدار پیوند دهند و الگوی توسعه را با توجه به پتانسیل وقوع مخاطرات محیطی طراحی کنند. بر این اساس برنامهها و سیاستهای راهبردی توسعه ای ایران ابتدا باید براساس اتخاذ روشهای کاهش خسارت در برابر مخاطرات باشد. این راهبرد، سنگ بنای رویکردی ایران برای اقدام به توسعه در نظر گرفته شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توسعۀ پایدار؛ رویکرد جدید؛ مخاطرات محیطی؛ مسئولیتپذیری؛ ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 711 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 564 |
||