کاربردهای واکسنهای DNA در دامپزشکی | ||
| علمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک | ||
| دوره 23، شماره 3 - شماره پیاپی 27، زمستان 1402، صفحه 32-38 اصل مقاله (1.4 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/domesticsj.2024.370002.1144 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه نصیری دشتکی1؛ مجید پسندیده* 2 | ||
| 1دانشجوی دکترای عمومی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| 2استادیار گروه مهندسی علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| چکیده | ||
| واکسن DNA متشکل از یک مولکول DNA پلاسمیدی است که حاوی ژن(های) بیانکنندهی پادگن (آنتیژن) مورد نظر و عناصر ژنتیکی مناسب (مانند پروموتر) برای بیان در ارگانیسم هدف است. آنتی ژن توسط سیستم ایمنی ارگانیسم هدف تشخیص داده شده و پاسخ ایمنی هومورال و یا سلولی ایجاد می شود. واکسنهای DNA نسبت به واکسنهای معمولی مزایای زیادی از جمله سهولت تولید، پایداری و توانایی تولید در مقیاس بزرگ دارند. از آنجایی که پلاسمیدهای واکسن DNA، غیرزنده، غیرقابل تکثیر و غیرقابل انتشار هستند، خطر کمی برای بازگشت به فرم ایجادکننده بیماری یا عفونت ثانویه وجود دارد. علاوه بر ایمنی، واکسنهای DNA بسیار انعطافپذیر هستند و میتوانند توسط چندین نوع ژن از جمله آنتیژنهای ویروسی یا باکتریایی ساخته شوند و پروتئینهای ایمونولوژیکی و بیولوژیکی را تولید نمایند. در سالهای اخیر، چهار محصول DNA برای استفاده حیوانی مجوز گرفتهاند که این واکسنها در برابر ویروس نیل غربی در اسب، ویروس نکروز عفونی مراکز خونساز در ماهی قزل آلا پرورش یافته، ملانوما در سگها و محصول هورمون آزادکننده هورمون رشد (GHRH) برای از دست دادن جنین در خوک است. تولید در مقیاس گسترده و با هزینه کم باعث موفقیت تولید واکسنهای DNA در عرصه تجاری شده است. با این وجود، برای رفع محدودیتهای استفاده از این نوع واکسنها در دام به پژوهشهای بیشتری نیاز است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آنتی ژن؛ پاسخ ایمنی؛ پلاسمید؛ واکسن DNA | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 580 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 345 |
||