مروری بر جنبههای اپیدمیولوژی، بالینی، پاتولوژی و کنترل تب نزلهای بدخیم گاوان | ||
| علمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک | ||
| دوره 23، شماره 3 - شماره پیاپی 27، زمستان 1402، صفحه 5-10 اصل مقاله (1.43 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/domesticsj.2024.366848.1139 | ||
| نویسنده | ||
| سمانه عابدی* | ||
| فارغ التحصیل کارشناسی ارشد میکروبیولوژی، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه زابل، سیستان و بلوچستان، ایران | ||
| چکیده | ||
| تب نزلهای بدخیم یک بیماری ویروسی است که انواع نشخوارکنندگان اهلی و وحشی را درگیر میکند. این بیماری توسط گروهی از ویروسهای گاماهرپس ایجاد میشود. در این جنس 6 نوع ویروس قرار دارند که سبب این بیماری میشوند که مهمترین آنها AlHV-1 و OvHV-2 هستند که به ترتیب بیماری تب نزلهای بدخیم وابسته به ویلدبیسیت (WA-MCF) و وابسته به گوسفند (SA-MCF) را ایجاد میکنند. ویروس به خوبی با میزبان طبیعی خود سازگار است و به طور معمول بدون علامت در میزبانهای مخزن حمل میشود، امّا میتواند باعث بیماری شدید در گونههای دیگر شود. هیچ درمان موفقیت آمیزی برای تب نزلهای بدخیم وجود ندارد و میزان مرگ و میر بسیار بالا است. شیوع بیماری در برخی مناطق رایج است، جایی که گاوها در طول دورههای اوج تولیدمثل به صورت فصلی در معرض ویروس قرار میگیرند. در حال حاضر، تنها اقدامات کنترلی مؤثر، جداسازی گونههای حساس از ناقلین یا پرورش میزبانهای مخزن عاری از ویروس است. نظارت و پایش سیستماتیک و مستمر نشخوارکنندگان کوچک ضروری است. تستهای تشخیصی زمان بر هستند، نیاز به تجربه دارند و برای پشتیبانی از نظارت فعال صحرایی، به ویژه در نقاط درگیر، کافی نیستند. از آنجایی که اکثر حیوانات آلوده در عرض دو هفته میمیرند، فرصتی برای آزمایشهای تشخیصی طولانی وجود ندارد، روشهای حساس و سریع تشخیص در میدان مورد نیاز است. به طور کلی تولید واکسن، تشخیص تاییدی کارآمد و سریع و مطالعات ژنتیکی ممکن است بخشی از یک رویکرد سه جانبه برای کنترل یکپارچه تب نزلهای بدخیم باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پاتولوژی؛ تب نزلهای بدخیم؛ نشخوارکنندگان؛ هرپس ویروس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 780 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 755 |
||