ویژگیهای جنبشهای نوپدید دینی در عرفان کیهانی (حلقه) | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 56، شماره 2، اسفند 1402، صفحه 261-282 اصل مقاله (510.46 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2023.352912.630406 | ||
| نویسندگان | ||
| حمید میرزاخانی* 1؛ بهزاد حمیدیه2 | ||
| 1دانشآموختۀ کارشناسی ارشد، گروه ادیان و عرفان تطبیقی، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2استادیار، گروه ادیان و عرفان تطبیقی، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر بر آن است، میزان انطباق ویژگیهای جنبشهای نوپدید دینی را در مورد عرفان کیهانی(حلقه) ارزیابی کند و ادعای احیای عرفان اصیل اسلامی از سوی رهبر این مکتب را به روش توصیفیـتحلیلی و با نگاه انتقادی بررسی کند. یافتههای پژوهشی حکایت از این دارند که علیالظاهر اوصاف مکتب عرفان کیهانی(حلقه) با مشخصات جنبشهای نوپدید دینی کاملاً سازگار است؛ از جمله: وجود رهبر یا بنیانگذار کاریزماتیک با داعیۀ تجارب معنوی، پراکندهگزینی از نظام نظری و عملی مکاتب دیگر، شکستن مرجعیّت بیرونی و تأکید بر معنویت، انسانمحوری، ادعای درمانگری و شکوفاسازی استعدادهای درونی افراد، عرفیسازیِ تجربۀ دینی و عرفانی با وامگیری از شبهعلمها و روانشناسی، سهلالوصول بودن و قابلیّتِ دسترسی همگانی، بدون توجه به عقاید و اعمال دینی زمینهایِ افراد. افزون بر این، بر اساس پژوهش حاضر روشن میشود، دستیابی به هدف احیای عرفان اصیل اسلامی در عرفان کیهانی(حلقه) مستلزم تغییرات بنیادین در ساختار، شیوۀ بیان و نحوه دستیابی به آن است. این تغییر و تحولات، منجر به این خواهند شد که زبان ناب دین و عرفانِ اصیل بهکلی ویران شود و بهجای آن از زبان علم و شبهعلمها، از مشرب روانشناسی و از بیان مکاتب دیگر استفاده شود، که در این صورت، روشن است که زبان اصیل عرفانی، دیگر آن معانی رفیع یا عمیق خود را از دست داده و بیشتر بر دغدغههای امروزین بشر متمرکز میگردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تجربۀ عرفانی؛ جنبشهای نوپدید دینی؛ درمانگری؛ زبان دینی و عرفانی. عرفان اسلامی؛ عرفان کیهانی (حلقه) | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,293 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,060 |
||