مطالعۀ تطبیقی مفهوم التزام به شرط حداکثر تلاش متعارف در قراردادهای تجاری بینالمللی | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| دوره 14، شماره 2، دی 1402، صفحه 584-606 اصل مقاله (525.35 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2023.351816.634466 | ||
| نویسندگان | ||
| مجید بنایی اسکویی* 1؛ ندا کاظمی2 | ||
| 1گروه حقوق خصوصی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 2گروه حقوق خصوصی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| شرط حداکثر تلاش متعارف، ماحصل نوآوری در قراردادهای تجاری بینالمللی است که به جهت تأثیر در تفسیر مفاد قراردادی و حصول نتیجۀ مطلوب، اهمیت ویژهای دارد. این شرط در میان سایر شروط مشابه مانند شرط تلاش معقول، اقدامات مقتضی و مراقبتهای لازم و کافی، بسیار اثرگذارتر جلوه میکند؛ چراکه متعهد میبایست تمامی توان و تخصص خود را در جهت انجام تعهد بهکار گیرد. شرط حداکثر تلاش در نظامهای کامنلا و سیویللا دارای معانی متفاوت است. در حقوق نوشته، شرط حداکثر تلاش متعهد را ملزم مینماید تا هرچه که در توان دارد بهمنظور ایفای تعهداتش انجام دهد؛ حتی اگر صرف مقادیر نامحدود منابع موجب ضرر فاحش یا ورشکستگی وی گردد. اما درکشورهای تابع حقوق عرفی، این شرط دارای انعطاف بیشتری بوده، به معنای کوشش متعارف و متناسب با عرف است و لذا متعهد ملزم نیست برای اجرای تعهد، خود را از هستی ساقط کند. در حقوق ایران از چنین شرطی سخن بهمیان نیامده، ولی به تبعیت از حقوق نوشته و در قالب مفاهیم سنتیِ تعهد به وسیله و تعهد به نتیجه، پذیرش چنین شرطی قابل توجیه است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اقدامات مقتضی و قراردادهای تجاری بینالمللی؛ حداکثر تلاش؛ شرط؛ مراقبت لازم و کافی. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 842 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 799 |
||