مسئولیت مدنی در خودروهای تمامخودران در حقوق ایران و آلمان با نگاهی به قانون خودروهای خودران 2021 آلمان | ||
| مجله علمی "حقوق خصوصی" | ||
| مقاله 12، دوره 20، شماره 2، مهر 1402، صفحه 347-368 اصل مقاله (1.89 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jolt.2024.359243.1007202 | ||
| نویسنده | ||
| ناهید پارسا* | ||
| گروه حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران | ||
| چکیده | ||
| پیشرفت فناوری در قرنهای اخیر نیازهایی را پدید آورده است که در گذشته نظیر آن وجود نداشت؛ از جمله خودروهای تمامخودران. گرچه در خودروهای تمامخودران دیگر انسان وظیفة رانندگی را ندارد، همچنان بازیگران انسانی در فرایند تولید و نحوة عملکرد خودروی تمامخودران نقش دارند. اما این بازیگران چه کسانی هستند و مبنای مسئولیتشان چیست؟ آیا تولیدکنندة خودروی تمامخودران پس از دورة عرضه نسبت به آن وظیفة نظارتی خواهد داشت؟ با بررسی و تعمق در قوانین ایران از جمله قانون حمایت از حقوق مصرفکنندگان خودرو و حمایت از مصرفکنندگان کالا، قانون مدنی، قانون مسئولیت مدنی، قانون بیمة اجباری 1395، و همچنین با مقایسه با قوانین آلمان از جمله قانون مدنی آلمان قانون مسئولیت محصول و قانون ترافیک جادهای خودروهای خودران آلمان مصوب[1] 2021 پی خواهیم برد که بازیگران انسانی شامل سازنده، ناظران فنی، و سازمانهای ارائهدهندة خدمات فناوری اطلاعات هستند که مبنای مسئولیتشان با هم تفاوت دارد و گرچه قانون ایران و آلمان هیچ مقررهای ندارد، باید برای سازندة خودروی خودران به خاطر ماهیت خاص آن مسئولیت نظارتی پیشبینی کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خودروی خودران؛ قانون ایران؛ قانون آلمان؛ مسئولیت مدنی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,338 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 726 |
||