| تعداد نشریات | 126 |
| تعداد شمارهها | 7,099 |
| تعداد مقالات | 76,274 |
| تعداد مشاهده مقاله | 151,901,491 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 113,903,328 |
«خودگرایی» سرشتی و «دیگرگرایی» اخلاقی در اندیشۀ عرفانی ابن عربی | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 56، شماره 1، شهریور 1402، صفحه 9-28 اصل مقاله (490.6 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2023.363806.630464 | ||
| نویسنده | ||
| حسن مهدی پور* | ||
| استادیار، گروه عرفان اسلامی، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی. | ||
| چکیده | ||
| ابنعربی، از یک سو، دربارۀ «خودگرایی سرشتی» سخن میگوید و تأکید می کند، سرشت انسان چنان است که گرایش حاکم بر اعمالش، کسب خیر فردی است، و آدمی خود میداند که ثمرۀ هر عملی، از لحاظ مادی یا معنوی، به خود او باز میگردد؛ اما شیخ اکبر از سوی دیگر، بر «دیگرگرایی اخلاقی» با محوریت شفقت و کاستن از درد و رنجهای همۀ انسانها تأکید میکند. مسئله مقالۀ حاضر این است که چگونه سازگاری میان خودگرایی سرشتی و دیگرگرایی اخلاقی امکانپذیر است؟ بهمنظور پاسخ به این پرسش با روش توصیفی-تحلیلی، ابتدا خودگرایی سرشتی بر اساس مبانی عرفانی ابنعربی دربارۀ مظهریت خاص اسمایی انسانها و استعدادهای اعیان ثابتهشان و فردانیت آنها از حیث سلوک معنوی و نیز غایت شخصیشان تبیین میشود؛ آنگاه با تکیه بر دیدگاه ابنعربی دربارۀ خلقت انسانها به صورت الهی و یگانگی بنیادینشان، دیگرگرایی اخلاقی بر مبنای حرمت ذاتی انسانها و بازگشت خیر هر عمل خیرخواهانه به خود فرد، البته با وسعت دادن معنای «خود» به «خود کلی»، توجیه میشود و در نهایت، با تأکید بر توقف خیر و سعادت فردی بر خیر و سعادت جمعی، سازگاری مذکور نشان داده میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خلقت انسان به صورت الاهی؛ خودگرایی سرشتی؛ دیگرگرایی اخلاقی؛ سعادت فردی و جمعی؛ مظهریت اسمایی | ||
| مراجع | ||
|
قرآن کریم.
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 446 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 467 |
||