بررسی تأثیر خودافشایی، نگرانیهای حریم خصوصی و میزان خشنودی بر آسودگی خاطر در بازاریابی در رسانههای اجتماعی (نمونهپژوهی: مشتریان دیجیکالا) | ||
| مدیریت بازرگانی | ||
| مقاله 8، دوره 15، شماره 3، 1402، صفحه 622-645 اصل مقاله (603.82 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jibm.2023.340962.4342 | ||
| نویسندگان | ||
| ابراهیم زارع پور نصیرآبادی* 1؛ مریم غیاث آبادی فراهانی2؛ محمد صادقی3 | ||
| 1استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه شاهد، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری، گروه مدیریت بازرگانی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه دانش البرز، البرز، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف: اکنون دوره دیجیتال است و در دورهای زندگی میکنیم که هر روز با تعاملات اجتماعی در رسانههای اجتماعی سروکار داریم؛ زیرا این رسانهها امکان برقراری ارتباط سریع و کارآمد را برای ما فراهم میکنند؛ به همین دلیل کسبوکارهای کوچک، متوسط و بزرگ نیز رسانههای اجتماعی را کانالی ارزشمند و ضروری برای بازاریابی میدانند. بازاریابی رسانههای اجتماعی، بخشی از فرایند بازاریابی دیجیتال است که با استفاده از تولید محتوا در شبکههای اجتماعی، برای دستیابی به اهداف بازاریابی و برندسازی کسبوکارها تلاش میکند. هدف از اجرای این پژوهش، بررسی تأثیر خودافشایی، نگرانیهای حریم خصوصی و میزان خشنودی، بر آسودگی خاطر در بازاریابی رسانههای اجتماعی است. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی است و در زمره پژوهشهای توصیفی، از نوع همبستگی قرار میگیرد. این پژوهش از نظر فلسفه، قیاسی است که بر مبنای پارادایم اثباتگرایی اجرا شده است. از نظر شاخص زمانی نیز مقطعی محسوب میشود. جامعه آماری این پژوهش، کلیه مشتریان دیجیکالا در شهر کرج در نظر گرفته شده است. بهمنظور محاسبه حداقل نمونه لازم برای پژوهش، از فرمول کوکران با فرض نامحدودبودن جامعه آماری استفاده شد که تعداد آن 384 نفر بهدست آمد. با توجه به محدودیتهای جمعآوری داده، پرسشنامه بهصورت الکترونیکی طراحی شد و پس از توزیع از طریق ایمیل و شبکههای اجتماعی، دادههای مورد نیاز از جامعه دریافت شد. شبکههای اجتماعی استفادهشده در این پژوهش اینستاگرام، واتساپ و تلگرام بود. از مخاطبانی که خرید و استفاده از دیجیکالا را تجربه کرده بودند، درخواست شد که در پاسخگویی به پرسشنامه همکاری کنند. روش گردآوری اطلاعات، میدانی و ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه بود. برای سنجش متغیرهای پژوهش، از پرسشنامه جاکوبسان و همکاران (2020) استفاده شد. برای پاسخ به پرسشهای پرسشنامه، از مقیاس 5 سطحی لیکرت استفاده شد که در آن 1 بهمعنای کاملاً مخالف تا 5 بهمعنای کاملاً موافق بود. برای سنجش روایی، از نظر خبرگان و برای اندازهگیری پایایی، از فرمول آلفای کرونباخ استفاده شد که پایایی تمامی متغیرها بیشتر از 7/0 بهدست آمد. آزمون فرضیهها (مدل ساختاری) با استفاده از روش معادلات در نرمافزار پیالاس انجام شد. یافتهها: یافتههای توصیفی نشان داد که بیشتر افراد در گروه سنی ۳۶ تا ۵۰ سال (۵۹ درصد) بودند و گروههای سنی ۲۰ تا ۳۶ سال (۲۱ درصد) و ۵۰ سال به بالا (۲۰ درصد) در رتبههای بعدی قرار گرفتند. سطح تحصیلی بیشتر افراد در مقطع کارشناسی ارشد (۵۴ درصد) بود و بهترتیب مقطع کارشناسی (۲۹درصد) و دیپلم و فوق دیپلم (۱۷ درصد)، در ردههای بعدی قرار گرفتند. یافتههای بخش استنباطی حاکی از آن است که نگرانیهای حریم خصوصی بر متغیرهای خودافشایی، خشنودی و آسودگی خاطر در بازاریابی، تأثیر مثبت میگذارد؛ متغیر خودافشایی بر آسودگی خاطر در بازاریابی تأثیر مثبتی دارد و همچنین، خشنودی بر آسودگی خاطر در بازاریابی اثر مثبتی میگذارد. نتیجهگیری: توصیه میشود که از رسانههای اجتماعی، بهعنوان ابزاری برای اطلاعرسانی عمومی استفاده شود و امکان بیان احساسات شخصی در شبکههای اجتماعی فراهم شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خودافشایی؛ نگرانیهای حریم خصوصی؛ میزان خشنودی؛ آسودگی خاطر؛ بازاریابی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,466 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,151 |
||