کریمی پناهان, علی اکبر, ستایش پور, محمد. (1402). نقش دیوان بینالمللی دادگستری در حفظ صلح و امنیت بینالمللی. , 53(3), 1141-1157. doi: 10.22059/jplsq.2019.233503.1619
علی اکبر کریمی پناهان; محمد ستایش پور. "نقش دیوان بینالمللی دادگستری در حفظ صلح و امنیت بینالمللی". , 53, 3, 1402, 1141-1157. doi: 10.22059/jplsq.2019.233503.1619
کریمی پناهان, علی اکبر, ستایش پور, محمد. (1402). 'نقش دیوان بینالمللی دادگستری در حفظ صلح و امنیت بینالمللی', , 53(3), pp. 1141-1157. doi: 10.22059/jplsq.2019.233503.1619
کریمی پناهان, علی اکبر, ستایش پور, محمد. نقش دیوان بینالمللی دادگستری در حفظ صلح و امنیت بینالمللی. , 1402; 53(3): 1141-1157. doi: 10.22059/jplsq.2019.233503.1619
نقش دیوان بینالمللی دادگستری در حفظ صلح و امنیت بینالمللی
1دانشآموختۀ دکتری حقوق بینالملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2استادیار حقوق بینالملل دانشکدۀ حقوق دانشگاه قم، قم، جمهوری اسلامی ایران
چکیده
حفظ صلح و امنیت بینالمللی، رسالت یا دستکم یکی از رسالتهای بنیادین سازمان ملل متحد قلمداد میشود و به حکم گزارههای عقلایی، زلف قواعد و اصول سازمان ملل متحد به آنگونه که در منشور ملل متحد منعکس شده، بهنحو مستقیم یا غیرمستقیم، با صلح و امنیت بینالمللی گره خورده است. مقاله حاضر به نقش دیوان بینالمللی دادگستری در خصوص حفظ صلح و امنیت بینالمللی پرداخته است. سطور پیش رو، با روش توصیفی – تحلیلی، پس از مداقه در تحول مفهومی صلح و امنیت بینالمللی، به ظرفیت و عملکرد دیوان یادشده بهعنوان دادگاهی که در گستره جهانی از صلاحیت بینالمللی برخوردار است و از ارکان اصلی سازمان ملل متحد برشمرده شده، پرداخته است؛ چه اینکه، عملکرد باید مطابق با ظرفیت باشد. این دیوان، بهعنوان رکن اصلی قضایی سازمان ملل متحد، از رهگذر صدور آرای ترافعی و نظریات مشورتی، نقش مهمی در حفظ صلح و امنیت بینالمللی دارد. همسو با این موضع، با توجه به مشارکت غیرمستقیم دیوان بینالمللی دادگستری در توسعۀ تدریجی حقوق بینالملل، دیوان یادشده بهصورت غیرمستقیم، نقشی مؤثر در حفظ صلح و امنیت بینالمللی ایفا میکند. در این خصوص، شایسته توجه است که دادگاه پیشگفته، از رهگذر صلاحیت تکمیلی هنجاری میتواند نقشی پررنگ در حفظ صلح و امنیت بینالمللی داشته باشد.
اشرافی، داریوش (1393). تفسیر جدید از صلح و امنیت بینالمللی و تأثیر آن بر مفهوم حاکمیت ملی. پژوهش حقوق عمومی، دوره 15، شماره 42، صص 83-109.
سیدناصری، محمدمهدی؛ وثوقی فرد، بابک و موسوی زنوز، موسی (1402)، «نظریه تقدم دیوان بینالمللی دادگستری به عنوان دادگاه جهانی بر شورای امنیت در حل و فصل اختلافات بینالمللی»، مطالعات بینالمللی پلیس، دوره 14، شماره 53، صص 51-68.
قاسمی، علی و بارین چهاربخش، ویکتور (1391)، «تهدید به زور و حقوق بینالملل»، پژوهش حقوق عمومی (پژوهش حقوق سابق)، سال 14، شماره 36، صص 133-156.
میرمحمدی، سیدمصطفی؛ آل کجباف، حسین و حسین مهدی، هادی (1395)، «آیات «جهاد» و اصل «ممنوعیت توسل به زور»؛ همخوانی یا تقابل»، دوفصلنامه قرآن، فقه و حقوق اسلامی، سال 3، شماره 5، صص 89-116.
انگلیسی
A) Book
Sameh, Mohamed (2003). The Role of the International Court of Justice as the Principal Judicial Organ of the United Nations. Kluwer Law International.
B) Articles
Chappez, J. (2005). Provisional Measures before the International Court of Justice. in: The Judgments of the International Court of Justice, Texts Similar to Charalambos Apotolidis, Dijon.
Schachter, Oscar (1989). Self-Defense and the Rule of Law. American Journal of International Law. vol. 83, no. 2, pp. 259-277.
C) Documents
ICJ (1945). Statute.
ICJ (1986). Military and Paramilitary Activities in and against Nicaragua, Judgment, 27 June.
ICJ (1991). Passage through the Great Belt, Order, 29 July.
ICJ (1996). Legitimacy of the Threat or Use of Nuclear Weapons, Advisory Opinion, 8 July.
ICJ (2003). Certain Criminal Proceedings in France (Republic of Congo v. France), Order, 17 June
UN (1945). Charter.
UNGA (1974). Res. 3283 (XXIX), 12 December.
UNGA (1985). A/40/553, 26 August.
UNGA (1989). Res. 44/23, 17 November
UNSC (1992). Declaration of the President of the Security Council, S/23500, January.