ارزیابی بلندمدت احیای پوشش گیاهی مسیرهای چوبکشی بعد از عملیات چوبکشی (مطالعة موردی: جنگل خیرود) | ||
| نشریه جنگل و فرآورده های چوب | ||
| دوره 76، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 103-111 اصل مقاله (348.42 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfwp.2023.358785.1252 | ||
| نویسندگان | ||
| علی بابایی احمدآباد1؛ مقداد جورغلامی* 1؛ وحید اعتماد1؛ مصطفی اویسی2 | ||
| 1گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. | ||
| 2گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مدت زمان احیای مسیرهای چوبکشی بعد از عملیات بهره برداری بهمنظور بازیابی پوشش گیاهی در راستای حفظ جنگل ها اهمیت ویژهای دارد. هدف از این پژوهش ارزیابی بلندمدت احیای پوشش گیاهی مسیرهای چوبکشی بعد از عملیات چوبکشی در جنگل خیرود بود. بدینمنظور تعداد 54 قطعه نمونه (1×1 متری) بهصورت تصادفی شامل 27 قطعه در مسیرهای چوبکشی با سن بهره برداری 5، 10، 15 سال با سه شدت ترافیک کم، متوسط، زیاد و 27 قطعه نمونة شاهد با فاصله 10 متر از مسیر چوبکشی موازی همان مسیرهای برداشت شد و کلیة گیاهان درون قطعات نمونه شناسایی و فراوانی آن ها شمارش و گونه ها به تفکیک علفی و درختی و خانوادة آنها شناسایی شدند. نتایج نشان داد از میان سه تیمار بررسی شده (شدت ترافیک، سن بهره برداری و اثر متقابل ترافیک × سن بهره برداری)، عامل شدت ترافیک بهتنهایی بر احیای پوشش گیاهی در مسیر چوبکشی تأثیر معنی داری دارد ولی عامل سن بهره برداری و برهمکنش شدت ترافیک و سن بهره برداری تأثیر معنی داری نداشتند. نتایج مطالعة حاضر نشان داد که عامل ترافیک تأثیر معنی داری بر روی فراوانی گونه ها دارد. همچنین در هر سه عامل شدت ترافیک، سن بهره برداری و اثر متقابل ترافیک × سن بهره برداری، گونه های درختی در مقایسه با گونه های علفی نسبت به تغییرات خاک تأثیرپذیرتر هستند. بنابراین شدت ترافیک می تواند بر تنوع گونه ها و تعداد گیاهان در مسیرهای چوبکشی مؤثر باشد و این تأثیر در گونه های درختی بیشتر از گونه های علفی می باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بهرهبرداری جنگل؛ پوشش علفی؛ سن بهرهبرداری؛ شدت ترافیک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 665 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 422 |
||