نقش منشور بینالمللی انرژی: هماهنگی میان توسعة کیفی یا رشد فزاینده در اِعمال اقدامات اجرایی؟ | ||
| مطالعات حقوق انرژی | ||
| دوره 8، شماره 2، اسفند 1401، صفحه 457-478 اصل مقاله (1.33 M) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrels.2023.335755.472 | ||
| نویسندگان | ||
| احمد مومنی راد* 1؛ سید رضا جلیلی2 | ||
| 1دانشیار ،گروه حقوق عمومی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2دانشآموختة ، کارشناسیارشد ،حقوق بینالملل ،گروه حقوق عمومی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی،دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در سال 1394 (2015م) بیانیه ای توسط مجمعی از دولتها با پیشگامی اروپایی ها که غالباً واردکنندة انرژی بودند، صادر شد. کشورهای غنی از انرژی در اثر تکالیف سنگین معاهدة 1994 و بروز تحولات نوین جهانی دربارة انرژی تمایلی برای الحاق بدان نداشتند. کشورهای واردکنندة انرژی با پیشگامی دولتهای اروپایی درپی ایجاد وفاق میان دو گروه از کشورها، یعنی تولیدکنندگان و واردکنندگان انرژی برآمدند. راهکار صدور بیانیة 2015 با هدف ایجاد همگرایی دربارة منشور انرژی 1994 بود بدون اینکه تألیفی بر دوش دولتها گذارده شود. بررسی تأثیر منشور بر ترغیب دولتهای گروه اول برای همکاری دربارة معاهدة 1994، موضوع این پژوهش است. منشور بینالمللی انرژی بدون اینکه بخواهد کشورهای هدف را ملزم به برعهده گرفتن تعهداتی در قبال جامعة جهانی انرژی کند، توانست برخی از کشورهای صاحب انرژی را حولمحور نظام حقوقی جهانی انرژی برای همکاری، گردهم آورد. برآیند چنین روندی، نتیجه بخشی فزاینده و کمّی در تأثیرگذاری منشور 2015 بر افزایش همگرایی برای اعتلای معاهدة 1994 بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اقدامات اجرایی؛ توسعة کیفی؛ کشورهای انرژی فرست؛ کشورهای دریافت کنندة انرژی؛ منشور انرژی 1991 اروپا؛ منشور انرژی 1994؛ همگرایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 555 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 519 |
||