جایگاه رکن «ضرر و زیان» در مذاکرات کنوانسیون چارچوب ملل متحد در خصوص تغییر آب و هوا (UNFCCC) و تأثیر طرح دعاوی قضایی داخلی (در کشورهای پیشرفته و توسعهنیافته) و بینالمللی بر آن | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| دوره 15، شماره 1، تیر 1403، صفحه 307-344 اصل مقاله (982.71 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2023.353664.634462 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا وطنی1؛ معصومه زمانیان* 2 | ||
| 1گروه فقه و حقوق پژوهشکدۀ امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2گروه حقوق بینالملل، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه پیام نور، واحد تهران جنوب، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| ازآنجایی که مذاکرات کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات آب و هوایی (UNFCCC) در ارائۀ حمایت کافی از قربانیان آب و هوا شکست خورده است، کشورهای آسیبپذیر و نیز سازمانهای غیردولتی با جدیت در حال بررسی راههای قانونی برای بهدستآوردن منابعی جهت جبران «ضرر و زیان» وارده هستند و در این مسیر طرح دعاوی قضایی را عامل هدایتگری مذاکرات UNFCCC به سمت پیشبینی و مقرر داشتن منابع این جبران میدانند. این مقاله با تأکید بر ضرورت حمایت جامعۀ بینالملل از آسیبهای اقلیمی ناشی از دستکاری درآب و هوا، بهویژه آسیبهای وارده بر کشورهای آسیبپذیر و کمترتوسعهیافته، با هدف اثبات تأثیر دعاوی ضرر و زیان بر مذاکرات UNFCCC و به روش توصیفی- تحلیلی، به بررسی دیدگاههای موافقان و مخالفان این ایده و دلایل آنها و نیز عناصر و نهادهای مؤثر در این قضیه همچون سازمانهای غیردولتی و شبکههای دعوای حقوقی میپردازد و درنهایت اثبات میکند که علیرغم این واقعیت که سازوکار طرح دعوی قضایی مسئولیت و جبران خسارتهای آب و هوایی هنوز در مراحل نهچندان پیشرفته است، اما بهعنوان راهی قانونی دارای ظرفیت قابلتوجهی برای هدایت مذاکرات UNFCCC در موضوع ضرر و زیان، بهویژه لزوم «تعیین منابع مالی جدید و اضافه» بر دو رکن کاهش و سازگاری از سوی UNFCCC است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| UNFCCC؛ آسیبهای اقلیمی؛ تأمین مالی غرامات اقلیمی؛ تغییرات اقلیمی؛ سازگاری زیستمحیطی؛ کاهش آلودگی. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,499 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 973 |
||