نظارت قضایی بر تصمیمات حوزۀ تنظیمگری محیطهای تاریخی در نظام حقوقی انگلیس؛ الگویی مطلوب برای نظام حقوقی ایران | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| دوره 14، شماره 1، تیر 1402، صفحه 241-267 اصل مقاله (943.98 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2023.353041.634455 | ||
| نویسنده | ||
| فروغ حیدری شولی* | ||
| گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در انگلستان، اگرچه ابتکار تنظیمگری اولیۀ حقوق میراث فرهنگی و رویکرد حفاظت از محیطهای تاریخی ناشی از نظم قانونی بوده، اما به مرور زمان نقش کامنلا از طریق نظارت قضایی بر تصمیمات اداری مقامات متولی امر میراث فرهنگی و تنظیمگری و حفاظت از محیطهای تاریخی پررنگتر شده است. در این راستا، صلاحیت رسیدگی بدوی نسبت به تصمیمات اداری متولیان امر حفاظت از محیطهای تاریخی به دادگاه برنامهریزی بهعنوان دادگاه اختصاصی حوزۀ برنامهریزی محیطهای تاریخی تعلق دارد، سپس آرای این مرجع قابل اعتراض و رسیدگی در مراجع تجدیدنظر و درنهایت در دیوان عالی انگلیس است. در این مقاله با مطالعۀ نظم هنجاری و رویۀ قضایی انگلیس که به روش توصیفی- تحلیلی صورت پذیرفته است، نتیجه میگیریم که آنچه نظام قضایی انگلیس را در زمینۀ نظارت قضایی بر تصمیمات اداری حوزۀ تنظیمگری محیطهای تاریخی برجسته مینماید، نخست، شناسایی ذینفع بودن عموم مردم در امکان طرح دعوا به طرفیت نهادهای تنظیمگر و رسیدگی اختصاصی دادگاههای برنامهریزی محیطهای تاریخی، و سپس توجه قضات به اصل منفعت عمومیِ حفظ میراث فرهنگی و محیطهای تاریخی در بازنگری قضایی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انگلیس؛ حفاظت؛ محیطهای تاریخی؛ میراث فرهنگی؛ نظارت قضایی. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 711 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 477 |
||