تبعیض مثبت در نظام آموزش عالی؛ بررسی تطبیقی ایران، آمریکا و هند | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 53، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 673-692 اصل مقاله (633.08 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2021.296554.2303 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد شعیب عارفی1؛ خیراله پروین* 2 | ||
| 1دانش آموخته دکتری، حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، تهران، ایران | ||
| 2استاد، گروه حقوق عمومی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تبعیض مثبت متضمن هرگونه اقدامی برای پذیرش در دانشگاهها، مشاغل، تبلیغات، قراردادهای عمومی، وامهای تجاری و حق خرید و فروش زمین بر اساس عضویت در یک گروه مشخص یا هدف بهمنظور عضویت است. این اقدامات فراتر از سیاست ضدتبعیض است. وجود آنها ممکن است ناشی از متون قانون اساسی، قوانین و مقررات اداری - مانند الزامات مربوط به پیمانکاران عمومی - دستورهای دادگاه یا اقدامات داوطلبانه باشد. هدف تبعیض مثبت مقابله با رفتارهای اجتماعی است که نابرابری گروهی را حتی در صورت نبود تبعیض عمدی بازتولید میکند. جستار حاضر با روش توصیفی- تطبیقی به بررسی تجربة تبعیض مثبت در نظام آموزش عالی در دو کشور آمریکا و هند اختصاص دارد. برنامههای تبعیض مثبت بهویژه در حوزۀ آموزش عالی بدون توجه به شرایطی که باید موجب حذف آنها با گذشت زمان باشد، سبب ایجاد تبعیض مضاعف خواهند شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش عالی؛ آمریکا؛ ایران؛ تبعیض مثبت؛ هند | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,287 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,006 |
||