تأثیر سطوح مختلف گوگرد بنتونیتدار بر عملکرد، قابلیت هضم مواد مغذی، رفتار نشخوار، فراسنجههای خونی و شکمبهای میشهای دالاق | ||
| علوم دامی ایران | ||
| دوره 55، شماره 1، بهار 1403، صفحه 1-14 اصل مقاله (1.29 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijas.2023.350286.653913 | ||
| نویسندگان | ||
| کامل عموزاده آرائی1؛ تقی قورچی* 2؛ عبدالحکیم توغدری3 | ||
| 1گروه تغذیه دام و طیور دانشکده علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران | ||
| 2گروه تغذیه دام و طیور دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران | ||
| 3گروه تغذیه دام و طیور دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| بهمنظور بررسی اثر سطوح مختلف گوگرد بنتونیتدار بر عملکرد، قابلیت هضم مواد مغذی، رفتار نشخوار، فراسنجههای خونی و شکمبهای میشهای دالاق از 18 رأس میش شکم اول (غیرآبستن شیرده) با میانگین وزن 5/3±38 کیلوگرم استفاده شد. این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار و شش تکرار انجام شد. تیمارها شامل: 1- شاهد (بدون گوگرد بنتونیتدار)، 2- حاوی 15/0 درصد ماده خشک گوگرد بنتونیتدار و 3- 3/0 درصد ماده خشک گوگرد بنتونیتدار بود. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد سطوح مختلف گوگرد بنتونیتدار در میشها اثر معنیداری بر وزن انتهای دوره، افزایش وزن روزانه، ضریب تبدیل خوراک، مصرف خوراک، رفتار نشخوار، میزان کلسترول، تریگلیسرید، پروتئین کل، آلبومین، گلوبولین و نسبت آلبومین/گلوبولین خون نداشت. استفاده از سطوح مختلف گوگرد بنتونیتدار باعث کاهش قابلیت هضم ظاهری مادهخشک و مادهآلی، افزایش گلوکز و اوره خون شد (05/0P<). همچنین تیمارهای گوگرد بنتونیتدار جمیعت پروتوزوآ کمتر، pH در زمان سه ساعت بعد از تغذیه صبح و غلظت آمونیاک شکمبه بیشتری نسبت به تیمار شاهد داشتند (05/0P<). بهطورکلی، استفاده از گوگرد بنتونیتدار تا 3/0 درصد ماده خشک جیره باعث کاهش قابلیت هضم ماده خشک و آلی شد، اگرچه تمایل به بهبود ضریب تبدیل خوراک و اافزایش وزن روزانه مشاهده شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عملکرد؛ فراسنجههای خونی؛ گوگرد بنتونیتدار؛ میش دالاق | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 774 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 672 |
||