اثر دما و طول دورهی سرما بر گلانگیزی سوخهای دو رقم پیاز خوراکی بومی ایران | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| دوره 54، شماره 1، بهار 1402، صفحه 105-116 اصل مقاله (1.02 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2022.340368.2011 | ||
| نویسندگان | ||
| ناهید مرادی معتقد؛ فرشاد دشتی* ؛ فهیمه قائمیزاده | ||
| گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران | ||
| چکیده | ||
| پیاز گیاهی دو ساله است که در سال اول در پاسخ به طول روز بلند بهار یا تابستان تولید سوخ میکند و سپس با گذراندن زمستان و دریافت سرما در سال دوم (بهارش ) از مواد غذایی ذخیره شده در سوخ، جهت تولید ساقه گلدهنده و اندام زایشی استفاده میکند (Lee et al., 2013). دمای مناسب بهارش و همچنین مدت زمان مواجهه با آن، بسته به رقم متفاوت است و اگر به درستی اعمال نشود گلدهی به خوبی صورت نخواهد گرفت. اطلاع از فاکتورهای کنترل آغازش و توسعهی گلآذین میتواند در تکنیکهایی برای مهار گلدهی و یا تحریک گلدهی جهت کارهای اصلاحی و تولید بذر مورد استفاده قرار گیرد. از آنجاییکه تا کنون مطالعهای در زمینهی نیاز سرمایی بهارش در ارقام پیاز بومی ایران صورت نگرفته است، مطالعهی حاضر با هدف تعیین مدت زمان و دمای مناسب بهارش در دو رقم پیاز خوراکی بومی ایران و همچنین بررسی الگوی بیان ژن AcFT2 انجام گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بهارش؛ گل انگیزی؛ ریل تایم پیسیآر؛ SEM؛ AcFT2 | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 520 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 391 |
||