کاربست فرانقش اندیشگانی در رسالة الغفران ابوالعلاء المعری براساس الگوی مایکل هلیدی | ||
| ادب عربی | ||
| مقاله 7، دوره 15، شماره 2 - شماره پیاپی 36، بهار 1402، صفحه 129-144 اصل مقاله (473.81 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jalit.2023.352133.612617 | ||
| نویسندگان | ||
| فؤاد عبدالله زاده* 1؛ محمد یعقوبی2؛ غلامعباس رضایی هفتادر3؛ عبدالحمید احمدی4 | ||
| 1گروه زبان و ادبیات عربی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه زابل، زابل ، ایران. | ||
| 2گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه فرهنگیان، ایران. | ||
| 3گروه زبان و ادبیات عربی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 4گروه زبان و ادبیات عربی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه زابل، زابل، ایران. | ||
| چکیده | ||
| امروزه نظریههای مختلف زبانشناسی با رویههای پرکاربرد در عرصۀ تحلیل متون ادبی تأثیر بارزی دارد. ازجملۀ این نظریهها، نگاه اجتماعی به زبان بر پایه نظام تقشگرا است که توسط زبانشناس معروف مایکل هلیدی (1994 م) ارائه شده است. دستور نظاممند-نقشگرا رویکردی است زبانشناسی که زبان را در بافت فرهنگی و موقعیتی مورد بررسی قرار میدهد، این رویکرد بر نقش و معنای زبان استوار است. رسالة الغفران اثر ابوالعلاءمعری، متنی است ادبی از سفر خیالی ابن قارح به عالم بهشت و دوزخ و توصیف حال ساکنان این دو مکان. از آنجا که موضوع و چارچوب این متن بر طرح مفاهیمی استوار است که نظام اندیشگانی معری به عنوان یکی از برجسته ترین شخصیتهای متفکر تمدن عربی اسلامی را بازبانی نمادین و غیر مستقیم درباره عصر عباسی و اوضاع طبقات اجتماعی و به ویژه ادبا را بازگو میکند؛ لذا در پژوهش حاضر تلاش میشود بینش و تجربۀ زیستۀ ابوالعلاء از پدیده های اجتماعی و واقعی عصر او برمبنای این رویکرد زبانشناسی غیرصورتگرایانه مورد بررسی قرار گیرد. نتایج نشان میدهد ارتباطی دوسویه بین نمود روساخت نقشهای زبانی و چهارچوبهای فرهنگی اجتماعی در این اثر وجود دارد وبیشترین بسامد فرآیند اندیشگانی این اثر شامل فرآیند ذهنی (%30)، کلامی (%26) و مادی (%26) است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| هلیدی؛ فرانقش اندیشگانی؛ فرآیند ذهنی؛ ابوالعلاء معری؛ رساله الغفران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 646 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 812 |
||