روایت سقوط: عدالتخواهی به مثابه گردنکشی در سینمای حاتمیکیا | ||
| دوفصلنامۀ جامعهشناسی هنر و ادبیات | ||
| مقاله 4، دوره 14، شماره 2، اسفند 1402، صفحه 59-77 اصل مقاله (926.28 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsal.2023.92665 | ||
| نویسندگان | ||
| مهوش خادم الفقرائی1؛ احسان آقابابایی* 2؛ وحید قاسمی2 | ||
| 1گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان | ||
| 2گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از محورهای اصلی گفتمان انقلاب اسلامی دستیابی به عدالت است و ابراهیم حاتمیکیا به عنوان فیلمسازی برآمده از این گفتمان، همواره دغدغه اصلی خود را عدالت اجتماعی معرفی کرده است. این پژوهش نیزدر راستای تفسیر فیلمهای حاتمیکیا نسبت به مسئله عدالت با تکیه بر مفاهیم برآمده از نظریه جان رالز و جاسو و وگنر انجام میشود. برای این مطالعه، سه فیلم آژانس شیشهای، ارتفاع پست و خروج با روش نمونهگیریِ معیاری، انتخاب و از طریق روش تحلیل روایت با رویکرد ساختارگرایی تحلیل شده است. یافتهها حاکی از آن است که گفتمان فیلمها، جامعۀ ایران را جامعۀ ناعادلانهای بازنمایی میکنند که در آن به کلیه مطالبات اقتصادیِ عدالتخواهان با لنز سیاسی-امنیتی نگریسته میشود. لذا نهادهای مربوطه به کارافتاده تا امنیت را دوباره برقرار کنند. نهادهای اختصاصدهنده، روند عدالتخواهی را با ترس از دشمن خارجی و دشمن داخلی معنا میکنند. از این قرار کنش عدالتخواهانه پایانی جزء سقوط برای عدالتخواهان به همراه ندارد. مرگ پاداشگیرنده و کان لم یکن شدن تحقق عدالت، سقوط کنشگران و ابهام در تحقق عدالت و بینتیجه ماندن سفر از مصادیق این سقوط است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عدالت؛ عدالتخواهی؛ ابراهیم حاتمیکیا؛ سینما؛ روایت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 892 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 516 |
||