برآورد اجزای ژنتیکی و وراثتپذیری عملکرد و اجزای عملکرد گوجهفرنگی از طریق تجزیه میانگین نسلها | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| دوره 53، شماره 4، زمستان 1401، صفحه 917-926 اصل مقاله (300.33 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2022.332921.1981 | ||
| نویسندگان | ||
| میثم صفایی1؛ جمالعلی الفتی* 2؛ یوسف حمیداوغلی2؛ بابک ربیعی3 | ||
| 1دانشآموخته دکتری، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| 2دانشیار، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| 3استاد، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| چکیده | ||
| گوجهفرنگی بهعنوان یک سبزی میوهای جذاب بهشمار میرود و مطالعات ژنتیکی وسیعی روی صفات زراعی گوجهفرنگی بهمنظور افزایش کارایی برنامههای بهنژادی این گیاه صورت گرفته است. عملکرد یک صفت مهم از نظر اقتصادی به شمار میرود و در همه برنامههای بهنژادی گوجهفرنگی گنجانده میشود. انتخاب یک روش بهنژادی مؤثر نیازمند اطلاعات جامع از سیستم ژنتیکی کنترل کننده صفت موردنظر است. هدف از این تحقیق، تعیین پارامترهای ژنتیکی عملکرد و اجزای عملکرد با استفاده از روشهای تجزیه میانگین و واریانس نسلها بود. تجزیه میانگین و واریانس نسلها با استفاده از شش نسل پایه (P1، P2، F1، F2، BC1 و BC2) حاصل از تلاقی لاینهای گوجهفرنگی M110 و P110 انجام شد. لاین P110 (زرد و گلابی شکل) داری عادت رشد نامحدود و لاین M110(مینیاتور) دارای عادت رشد محدود است. نتایج تجزیه میانگین و واریانس نسلها نشان داد که مدل ژنتیکی ساده افزایشی و غالبیت توجیه کننده تغییرات تمام صفات مورد مطالعه به جز صفت میانگین وزن میوه بود. همچنین، برای صفات مورد مطالعه آثار غیرافزایشی بیشتر از اثر افزایشی برآورد شد. وراثتپذیری عمومی برای تمام صفات مورد مطالعه به جز صفت میانگین وزن میوه ، بیشتر از متوسط (بالای 50 درصد) بود، اما وراثتپذیری خصوصی برای صفات مورد مطالعه کمتر از 50 درصد برآورد شد. بنابرین گزینش مستقیم برای صفات مورد مطالعه مناسب نبوده و گزینش دورهای برای افزایش شانس ترکیب شدن ژنهای موثر در کنترل این صفات توصیه میگردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اپیستازی تکمیلی؛ اثر افزایشی؛ اثر غالبیت؛ وزن میوه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 648 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 430 |
||