در نسبت بحرانهای اجتماعی و عزاداریهای جوشان در سدۀ سیزدهم هجری | ||
| مجلۀ مطالعات جامعهشناختی (نامۀ علوم اجتماعی سابق) | ||
| دوره 29، شماره 2، اسفند 1401، صفحه 7-28 اصل مقاله (1.41 M) | ||
| نوع مقاله: علمی وپزوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsr.2023.91516 | ||
| نویسنده | ||
| علیرضا ذاکری* | ||
| استادیار جامعهشناسی دانشگاه تربیتمدرس | ||
| چکیده | ||
| عزاداریها مانند سایر پدیدههای اجتماعی، واقعیتی ایستا نیستند و در طول زمان، تحت تأثیر متغیرهای اجتماعی دچار فراز و فرود میشوند و شکلِ آنها تغییر میکند. سدۀ سیزدهم هجری و به ویژه نیمۀ دوم عصر ناصری یکی از مهمترین دورههای اوجگیری عزاداریها، تولد شیوههای جدید عزاداری و رشد غلو در عزاداریهاست. این پدیده در این مقاله به تأسی از چارچوب نظری دورکیمی و با استفاده از مفهوم «غلیان جمعی»، «عزاداریهای جوشان» نامیده شده است. مسئلۀ اصلی این مقاله توضیح مختصات عزاداریهای جوشان و تبیین عللِ اجتماعیِ گسترشِ عزاداریها و رشد عزاداریهای غالیانه در این دوره است. در این مقاله نشان داده شده است که اوجگرفتنِ عزاداریها و تولد عزاداریهای جوشان در این دوره واکنشی است به استیصال جامعه در برابر ظهور پیاپی قحطی و وبا و طاعون در جامعه و از بین رفتن تعداد قابل توجهی از جمعیت کشور و تداومِ بحرانهای اجتماعی مانند فقر و بیماری در اثر آن. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عزاداری جوشان؛ بحران اجتماعی؛ قحطی؛ وبا؛ طاعون | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 677 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 706 |
||