صلاحیت دیوان کیفری بینالمللی نسبت به اتباع دولتهای غیرعضو در پرتو اصل نسبی بودن معاهدات | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 54، شماره 3، پاییز 1403، صفحه 1987-2009 اصل مقاله (652.47 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2022.344470.3104 | ||
| نویسندگان | ||
| فروه فرهادی بابادی1؛ صادق سلیمی* 2؛ سوده شاملو3 | ||
| 1دانشجوی دکتری، گروه حقوق بینالملل، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه حقوق بینالملل، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران | ||
| 3استادیار، گروه حقوق بینالملل، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از موضوعات مهم اساسنامۀ دیوان بینالمللی کیفری، صلاحیت دیوان است که از زمـان مذاکرات کنفرانس رم تاکنون مورد چالش و موجب مباحث فراوانی بوده است که میتوان به بحـث شروط اعمـال صلاحیت دیوان و خلأهای صلاحیتی آن در مواجهه با جنایات بینالمللی موضوع اساسنامه اشاره کرد. امکان بسط صلاحیت دیوان نسبت به اتباع دولتهای غیرعضو همواره از سوی موافقان صلاحیت فراگیر دیوان مطرح شده است و تلاش میشود با تفسیر موسع از شروط اعمال صلاحیت دیوان چنین قابلیتی به نهاد مزبور اعطا کنند. نوشتۀ حاضر با بررسی نظرهای موافقان و مخالفان این موضوع، به روش توصیفی-تحلیلی درصدد پاسخگویی به این پرسش است که اصولاً در چارچوب اصول حقوق بینالملل، دیوان میتواند نسبت به اتباع دول غیرعضو اعمال صلاحیت کند یا خیر. براساس یافتههای این پژوهش نهتنها قواعد حقوق بینالملل این اجازه را نمیدهد، بلکه نظم هنجاری جامعۀ بینالمللی نیز تاب چنین تحولی را ندارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بسط صلاحیت دیوان؛ تفویض صلاحیت؛ دول غیرعضو؛ دیوان بینالمللی کیفری؛ شروط اعمال صلاحیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,169 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 886 |
||