بررسی نیاز آبی تالاب هامون صابوری جهت کاهش اثرات گرد و غبار در زابل با استفاده از تصاویر ماهوارهای | ||
| مجله اکوهیدرولوژی | ||
| دوره 9، شماره 4، زمستان 1401، صفحه 761-770 اصل مقاله (1.11 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ije.2023.351438.1699 | ||
| نویسندگان | ||
| کامران خاشی1؛ مهدی اژدری مقدم2؛ سید آرمان هاشمی منفرد* 3 | ||
| 1دانشجوی دکترای مهندسی عمران مدیریت منابع آب، گروه مهندسی عمران دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| 2استاد گروه مهندسی عمران دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| 3دانشیار گروه مهندسی عمران دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| چکیده | ||
| نیاز به انرژی برقابی و توسعۀ کشاورزی در بالادست حوضۀ آبریز رودخانۀ هیرمند میزان آب ورودی به منطقۀ سیستان را به صورت چشمگیری کاهش داده که نتیجۀ آن کاهش نیاز زیستمحیطی و افزایش دورۀ خشکی تالاب بینالمللی هامون بوده است. این مسئله باعث کاهش حجم آب هامونهای سیستان و خشک شدن بخش زیادی از آنها در سالهای اخیر شده است. به دلیل وجود بادهای 120روزه و موقعیت تالاب صابوری، یکی از تالابهای سهگانۀ هامون، این تالاب توسط برخی محققان به عنوان یکی از منشأهای گرد و غبار در منطقه معرفی شده است. در این تحقیق کاهش اثرات گرد و غبار بر اثر افزایش سطح آبی با کمک تصاویر ماهوارهای بررسی شد. به منظور بررسی دقیق موضوع و برآورد میزان نیاز تخصیص آب برای کاهش گرد و غبار، سطح پوشش آب در تالاب صابوری ایران با استفاده از شاخص آب تفاضلی نرمالشده (NDWI) در 113 تصویر ماهوارهای از سال 1388 تا 1397 محاسبه و روزهای گرد و غبار در شهر زابل از ایستگاه هواشناسی استخراج شد. با بررسی روزهای گرد و غبار ماهیانۀ شهر زابل و پوشش سطح آب ماهیانه در تالاب، مشاهده شد که هیچ نوع همبستگی بین دو پارامتر یادشده وجود ندارد و پوشش تالاب هامون صابوری اثری بر میزان گرد و غبار شهر زابل نمیگذارد. همچنین در سالهای 1392 و 1397 کمترین سطح آب و کمترین ماندگاری آب در تالاب اتفاق افتاده و تنها سطحی معادل 150 کیلومتر مربع سطح پوشش آب بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| گرد و غبار؛ تالاب صابوری؛ هیرمند؛ NDWI؛ سیستان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,097 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 657 |
||