مکان یابی تغذیۀ مصنوعی آبخوان با روش پخش سیلاب (مطالعۀ موردی: قالهر دلیجان) | ||
| مجله اکوهیدرولوژی | ||
| دوره 9، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 303-315 اصل مقاله (1.57 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ije.2022.333133.1572 | ||
| نویسندگان | ||
| جواد مظفری* 1؛ مریم خدادادی2 | ||
| 1دانشیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه اراک | ||
| 2دانش آموخته گروه مهندسی آب دانشگاه اراک | ||
| چکیده | ||
| تعیین مناطق مناسب پخش سیلاب برای تغذیۀ مصنوعی آبهای زیرزمینی اهمیت زیادی دارد. دشت قالهر دلیجان طی 10 سال اخیر بیش از 11 متر افت سطح آب زیرزمینی داشته است و نیاز به ایجاد تعادل در آبخوان دارد. در این پژوهش برای مکانیابی نقاط پخش سیلاب در حوضۀ آبریز قالهر دلیجان (استان مرکزی) از فرایند تحلیل سلسلهمراتبی و سامانۀ اطلاعات جغرافیایی استفاده شد. این بررسی در سه مرحله انجام شد. در مرحلۀ اول مهمترین معیارها و شاخصهای مؤثر در مکانیابی تغذیۀ مصنوعی تعیین شد. در مرحلۀ دوم برای ارزیابی و اولویتبندی این معیارها، از روش سلسلهمراتبی استفاده شد. برای این منظور، از معیارهای خصوصیات سیلخیزی، شیب، نفوذپذیری، زمینشناسی، ضریب ذخیره، کاربری اراضی استفاده شد. از جدول تعیین ارزش، اهمیت و ارزش هریک از معیارها و شاخصها تعیین شد. نتایج نشان داد در مورد تعیین مناطق مناسب برای تغذیۀ مصنوعی آبهای زیرزمینی در حوضۀ آبریز قالهر، معیارهای سیلخیزی و شیب بهترتیب از وزن بیشتری برخوردارند. در این راستا ضریب ذخیره و کاربری اراضی دارای وزن نسبی کمتری هستند. در مرحلۀ سوم بر اساس ماتریس اوزان، لایههای اطلاعاتی رستری، توسط اکستنشن AHP در ArcGis با یکدیگر تلفیق شدند و نقشۀ اولویت مکانی پخش سیلاب تهیه شد. نتایج نشان داد با لحاظ کردن مناطق دارای محدودیت کاربری، 3/29 درصد از کل حوضۀ آبریز به عنوان مناطق بسیار مناسب و مناسب برای پخش سیلاب است که مساحتی حدود 4280 هکتار را شامل میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیلاب؛ فرایند تحلیل سلسلهمراتبی؛ سامانۀ اطلاعات جغرافیایی؛ تغذیۀ مصنوعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 863 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 623 |
||