ادغام جریانهای داوری: مطالعهای تطبیقی در حقوق داوری داخلی و بینالمللی | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| دوره 13، شماره 2 - شماره پیاپی 26، مهر 1401، صفحه 603-632 اصل مقاله (907.47 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2022.340687.634333 | ||
| نویسندگان | ||
| ابراهیم شعاریان* 1؛ پریا رام2 | ||
| 1استاد حقوق خصوصی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 2کارشناس ارشد حقوق خصوصی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| پیچیدهتر شدن داوریها در پی گسترش این شیوۀ حل اختلافات تجاری و سرمایهگذاری، بهویژه با رشد اختلافات چندجانبه، مشکلات متعددی ازجمله ظهور رسیدگیهای موازی و متعدد را بهدنبال داشته است. برخی از نظامهای حقوق داوری برای مقابله با صدور آرای متناقض و درنتیجه صیانت از حقوق طرفین داوریهای متعدد، اما مرتبط از یک سو، و افزایش کارآمدی داوریها از طریق کاهش هزینهها و زمان رسیدگی از سوی دیگر، نهاد ادغام جریانهای داوری را شناسایی نمودهاند. تحقق ادغام، حسب مورد، منوط به حصول شرایطی مانند رضای طرفین، وحدت موافقتنامۀ داوری، وحدت طرفین و رابطۀ حقوقی پایه، اختیار قانونی صدور دستور قضایی برای ادغام و احراز مطلوبیت آن است. با این حال، کاستیهای ادغام جریانهای داوری در تشکیل مرجع داوری جدید، مانند تطویل روند رسیدگی و نقض محرمانگی و حاکمیت اراده نیز مورد توجه قرار گرفته است. در این نوشتار، ضمن تحلیل موضوعات پیشگفته، ابعاد دیگر نهاد ادغام نظیر انواع و جایگاه آن در قوانین و قواعد داوری، موانع ادغام، قانون حاکم و مرجع صالح برای ادغام بررسی شده است. با وجود فقدانِ مقررهای صریح در قوانین داوری ایران، به حکم منطق و با أخذ ملاک یکسان از تلفیق دعاوی مرتبط در جریان رسیدگی محاکم، ادغام داوریها از توجیه کافی برخوردار است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ادغام؛ داوریهای موازی؛ رضایت؛ شرایط؛ قانون حاکم؛ مرجع صالح؛ موانع | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,880 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,101 |
||