ارزیابی صفات رویشی برخی جمعیتهای پده (Populus euphratica Olive.) در شرایط مختلف شوری در عرصه | ||
| نشریه جنگل و فرآورده های چوب | ||
| دوره 75، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 217-226 اصل مقاله (959.41 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfwp.2022.337849.1204 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین توکلی نکو* ؛ عباس پورمیدانی | ||
| استادیار، بخش تحقیقات جنگلها و مراتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان قم، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، قم | ||
| چکیده | ||
| پده (Populus euphratica Olive.) از درختان بومی ایران است که نسبت به شرایط اکولوژیکی مناطق خشک و بیابانی سازگاری زیادی دارد. در این تحقیق قلمههای پده از رویشگاههای اصلی شامل معصومیه، حمیدیه، مرنجاب و منجیل جمعآوری و پس از ریشهدهی و رشد کافی به سه مزرعه آزمایشی با شوری متفاوت منتقل گردید. آزمایش در قالب طرح کرتهای خردشده در زمان و مکان اجرا شد. نتایج نشان داد اثر کلیه عوامل بهجز اثر بلوک و اثر متقابل سهگانه بر شاخصهای رویشی نهالهای پده معنیدار بود (01/0p≤). در مزارع آزمایشی غیرشور، لبشور و شور، نهالهای تولیدی از جمعیت منجیل و مرنجاب بهترتیب بیش-ترین و کمترین زندهمانی را داشتند. در مزرعه غیرشور نهالهای تولیدشده از جمعیتهای منجیل و معصومیه بیشترین ارتفاع را داشتند. شاخصهای رویشی در مزرعه غیرشور مقادیر بالاتری نسبت به مزارع لبشور و شور داشت. در مزرعه لبشور جمعیت منجیل و پس از آن جمعیت معصومیه بیشترین قطر یقه را داشته و جمعیتهای مرنجاب و حمیدیه کمترین قطر یقه را داشتند. گرچه در مزرعه شور نیز جمعیتهای معصومیه و منجیل بیشترین ارتفاع نهال را به خود اختصاص دادند، اما با دو جمعیت دیگر اختلاف معنیداری نداشتند. در مزرعه شور از نظر میزان قطر نهال نیز جمعیتهای معصومیه و منجیل برتر از سایرین بودند. نتایج کلی تحقیق نشان داد بهدلیل پتانسیل ژنتیکی بالاتر در رویشگاه منجیل و شرایط مناسب درختان مادری از نظر خاک و بهخصوص فراهمی آب در رویشگاههای منجیل و معصومیه، زندهمانی و رشد قطر و ارتفاع نهال در این جمعیتها بیشتر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اکوفیزیولوژی؛ تنوع؛ زندهمانی؛ شوری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 574 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 671 |
||