بررسی تأثیر گسترش زمینشهری بر فرم فضایی منطقۀکلانشهری تهران | ||
| مجله علمی " آمایش سرزمین " | ||
| دوره 15، شماره 2، مهر 1402، صفحه 397-418 اصل مقاله (2.31 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jtcp.2022.345565.670333 | ||
| نویسندگان | ||
| هاشم داداش پور* 1؛ آذر حاتمی مهند2 | ||
| 1گروه برنامهریزی شهری و منطقهای، دانشکدة هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 2گروه برنامهریزی شهری و منطقهای، دانشکدة هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مناطق کلانشهری به مثابۀ شکل جدیدی از شهرنشینی به سرعت در حال گسترش هستند و تحت تأثیر عوامل مختلف الگوهای رشد متفاوتی را به خود گرفتهاند. هدف اصلی این مقاله بررسی سیر تحولات فرم منطقۀ کلانشهری تهران تحت تأثیر گسترش زمینشهری صورتگرفته طی سالهای 1365 تا 1395 با استفاده از تابع تراکم زمینشهری است. نتایج این تحقیق نشان میدهد روند گسترش زمینشهری در سالهای اخیر فرم منطقه را به سوی الگوی پراکنده و غیرمتمرکز سوق داده است. نتایج بررسی روند گسترش زمینشهری بر فرم منطقه در سطح میانی و خرد نشان میدهد سایر شهرها پیرامون کلانشهر تهران نیز با گذشت زمان گستردهتر و پراکندهتر شدهاند. یافتهها نشان میدهد با گذشت زمان تراکم شهری در مناطق پسکرانۀ شهری و مناطق روستایی و پیرامونی کلانشهر تهران تحت تأثیر امواج گسترش شهری افزایش یافتهاست. در منطقۀ کلانشهری تهران، افزایش مرز بین لبۀ شهری و مناطق پیرامون طی بازۀ زمانی سیساله توصیفکنندۀ گسترش وسیع شهری است. در منطقۀ کلانشهری تهران طی سالهای اخیر شیب، تغییرات اراضی بایر، فاصله از نواحی ساختهشده، تغییرات کاربری کشاورزی و فاصله از راههای اصلی بیشترین تأثیر را بر گسترش زمینشهری داشتهاند. رشد شتابان و گسترش شهری به شکل پراکنده و غیرمتمرکز در مناطق کلانشهری، بیش از همه، مناطق پیرامونی را تحت تأثیر قرار میدهد و موجب بر هم خوردن نظم فضایی، از بین رفتن اراضی با ارزش طبیعی در پیرامون، افزایش حاشیهنشینی و اسکان غیررسمی و ادغام نواحی روستایی در فضای شهری میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مناطق کلانشهری؛ منطقه کلانشهری تهران؛ تابع تراکم زمینشهری؛ پراکنده؛ غیرمتمرکز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 803 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 503 |
||