خدا و تصادف تکاملی؛ ناساز یا همساز؟ | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| دوره 19، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 347-370 اصل مقاله (1.29 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2022.349861.1005930 | ||
| نویسنده | ||
| حمیدرضا شاکرین* | ||
| دانشیار، گروه علمی منطق فهم دین، پژوهشکدۀ حکمت و دینپژوهی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| از دعاوی مهم طبیعتگرایان تکاملی و سردمداران الحاد جدید، ناسازی نظریۀ تکامل با نقش هدایتگرانۀ الهی در فرایند پیدایش حیات و تنوعات زیستی و پایان علمی نظریۀ فرگشتی برای خداباوری است. دستاویز اساسی این گروه مسئلۀ شانس یا تصادف، و جایگاه آن در فرایند تطورات زیستی است. مقالۀ پیش رو بر آن است تا فارغ از درستی یا نادرستی اصل نظریۀ تکامل، با کاوش در معنا و کاربردهای متعدد مفهوم تصادف در زیستشناسی، نسبت منطقی آن با نقشآفرینی خداوند در این زمینه را بررسی کند. روش تحقیق در مقام گردآوری اسنادی و کتابخانهای و در مقام داوری عقلی تحلیلی است. ماحصل تحقیق این است که هیچیک از کاربردهای رایج واژۀ شانس و تصادف در زیستشناسی و بهطور خاص در نظریۀ تکامل، تعارضی با نقشآفرینی خدا در آن ندارد و آنچه میتواند چنین تعارضی را پدید آورد، مفهوم فلسفی تصادف است. همچنین برخی نگرههای حداکثری در تبیین تصادف فرگشتی که هیچگونه پشتوانة علمی هم ندارد، تنها میتواند به محدودیت نقش خدا در این زمینه، نه انکار کامل آن، دلالت کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تصادف؛ تکامل؛ خدا؛ طبیعتگرایی تکاملی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 601 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 668 |
||